Er zijn zoals wellicht bekend, zaterdagen dat ik weinig doe. Brood en tulpen halen. Wellicht nog wat poetsen. De krant lezen, lunchen en dan gaan zelfs ooit in de middag de oogjes toe. Voormalig TMF vj Micheal Pilarzcyk brengt me dan tot rust in een slaapmeditatie. Deze zaterdag kon dat absoluut niet. Er moest gepoetst worden en grondig bovendien. Te beginnen op zolder. Op plekken waar je nooit komt. Alles zat onder het stof vanwege de verbouwing van onze badkamer. Of je het nou wil of niet. Wat ik ook aanraak er is stof, stof en nog meer stof. Iets anders is dat ik weer bepaalde stoffen tot me mag nemen. Voedingstoffen, want de Vastentijd heb ik weer volbracht. Vanavond mag ik weer bier drinken. Overdag mag ik een paaseitje genieten. Dit doe ik dan tussen het poetsen door. Niet te gek, gewoon een paar voor de smaak. Sowieso ben ik geen chocolade freak.
Na het schoonmaken ga ik verder naar beneden naar de kelder. Hierna ga ik richting Boxmeer en haal daar groente en ga nog even naar de begaaijwinkel. Even een kleinigheidje halen voor 2de Paasdag. De begaaijwinkel kennen de meeste mensen als Zuivelhoeve. Maar aangezien je daar in mijn ogen enkel genotsproducten kunt kopen waarmee je, je meer dan uitstekend kunt begaaijen is het voor mij de begaaijwinkel. We hebben zelfs een strippenkaart van de begaaijwinkel.
Het ritje Boxmeer duurt langer dan gepland. Het is er druk. Daarbij ga ik langs de lenzenboer, omdat er weer een 2 maanden lenzen klaar liggen. Thuisgekomen ga ik me omkleden. Nog gauw een koffietje drinken en op de fiets naar het café. (Nog) niet om bier te drinken. We verzamelen voor het voetballen. We hebben een inhaalwedstrijd dit Paasweekend tegen Milsbeek. Een team dat we nog niet hebben getroffen deze competitie. Ik ga voor het eerst weer mee als (reserve)speler. Mijn voetbalspullen heb ik niet alleen aan voor de sier. Ik ga weer minuten maken.
We lopen de kroeg in waar een biljartje wordt gelegd. De Oeffeltse Cup is aan. Zelf sla ik een jaar over. Op Goede Vrijdag kon het nog, maar tijdgebrek en eindelijk thuis weer in bad kunnen. Ik gaf dit meer voorkeur. Er staat koffie en thee klaar op de bar. Keurig gedaan al is de koffie op, maar die heb ik thuis al gehad. Een groene thee is wat rest. We rijden naar Milsbeek en in de kleedkamer neemt voor de wedstrijd onze leider de opstelling door. Hij noemt me nog even extra. Als speler die weer minuten gaat maken. Ik krijg applaus. Het raakt me, ook al heb ik nog geen bal geraakt. Er zijn gekookte eieren. 30 stuks hebben we meegenomen. Een actie van de carnavalsvereniging. We helpen elkaar als verengingen. Nu ik geen banaan heb lijkt me dit een perfecte rust versnapering.
De eerste helft vlag ik. Zoals het hele seizoen al. Achter mij grapt de Milsbeeks bank. Wat heb jij op je shirt? En dan volgt er een opmerking waar menig vrouw gelukkig van zal worden. De droomstad van een lustige c.q. opgewonden vrouw. Er staat Befcity als sponsor op mijn shirt volgens hen. Ze hebben lol, ik kan er eveneens wel om lachen. We spelen prima en komen ondanks 2 vlugge missers op voorsprong en bouwen uit. Onze gastspeler en tevens keeper stopt een penalty. Het is 0-4 met de rust. Na rust vlag ik nog even en ga er in komen. Onze leider komt mij aflossen als vlagger. Waarom niemand op de bank dit kan doet of wil? Ik blijft het een mirakel vinden.
Na een warming up is het moment daar. Ik ga het veld in. Ren naar de linksbuiten positie en ga daar proberen weer ontdekken hoe het voetbal weer in het elkaar zit. Mijn eerste kaats is niet best. Daarna loop ik een keer buitenspel. Als ik een bal verover lijkt het er al meer op. We komen op 0-5 en 0-6. Ik zelf schiet nog een keer als ik de bal in de 16 krijg zonder na te denken richting doel. De doelman moet heel veel moeite doen om mijn poging te stoppen. De rebound is hierna niet besteed aan ons, maar goed ik was er. We winnen met 0-6 en gaan het veld af.
Er is een blad bier en ik drink mijn eerste biertje sinds 6,5 week. In hard plastic en van het Amsterdamse merk, dat zichzelf al kleineert door het biertje te noemen zijn geen favorieten. Maar belangrijker ik heb weer gevoetbald. We gaan douchen en daarna nog even de Milsbeekse kantine in. Hier is het gezellig zoals altijd. Zelf drink ik nog een colaatje en we krijgen nog snacks van de tegenstander. Super sympathiek te noemen. Er waren plannen gesmeed om Chinees te gaan eten. Deze worden overboord gekieperd. Een teamgenoot reserveert bij de Eufraat voor 12 personen. Volgens mij zit het er dan meteen bommetje vol. Maar die wedstrijden tegen Milsbeek en sfeer in de kantine van mij mag het bordje gewijzigd worden in “Milsbeek uit altijd lastig = Milsbeek uit, altijd gezellig
We rijden na nog een drankje naar Gennep. De stemming is fantastisch, dat is bij de Eufraat eveneens. Donder er maar een hoop groenten in zegt een tafelgenoot tegen de serveerster als hij een calzone bestemd. Zelf ga ik voor de mini Dilan schotel. Uiteraard met whiskeysaus, die is zo lekker. Het eten is er vrij snel. Het gaat er niet afkoelen, want het is binnen meer dan 40 graden. De dilan schotel doet me goed. Bij de overige aanwezigen zie je duidelijk dat menig teamgenoot.
We betalen, geven een kleine fooi en gaan dan naar de kroeg. Daar is het weizenparty onder het genot van een dj. We komen binnen. Enkele veteranen zijn er. Zij hebben net als ons gevoetbald. Er zit geen weizen op de tap en de dj is er nog niet? Geen probleem er zijn flessen weizener en ik later snel eentje aanrukken. Franziskaner wat zijn ze lekker. We kijken Ajax en zitten als team bij elkaar. We zitten nog vol van het eten als de kroeg eigenaar snacks neerzet. Wederom bijzonder sympathiek gebaar. We genieten ervan en kijken Ajax. Ik had 8 muntjes bij, die maak ik op en zit dan vol. Na 4 halve liter weizeners ben ik meer dan voldaan. Ik voel dat ik wat gedronken heb. Het is mooi geweest en ik fiets rustig naar huis. Morgen wacht de kelder wellicht dat ik dan pijn aan mijn dak heb.
Reactie plaatsen
Reacties