Het mocht even duren en het werd nog een verrassing of we mijn lichamelijke gestel het aan zou kunnen, maar we besloten een vakantie te boeken naar Luxemburg. Mede vanwege een goede recensie, net voor het moment dat we konden gaan boeken. Een van de doelen van onze vakantie werd het wandelen in het Müllerthalgebied, ook wel Klein Zwitserland genoemd, in hartje Luxemburg.

Familiedagen. Voor de een mooi moment om die gave oom of dat excentriekere nichtje weer eens te spreken. Voor de ander een verplicht nummertje, waar je achteraf dan toch op terugkijkt van, blij dat ik toch even geweest ben. De datum stond al een jaar vast en de organisatie was bekend. Toch leek het stiller te blijven op de app. Echter schijn bedriegt, want na de hoe/wat/waar vraag op woensdagavond volgden de verlossende woorden. Spoiler alert. Er zit pit in deze dag. Verzamelen bij de Pit in Overloon om 13:30 uur.

Om maar meteen met de deur in huis te vallen. Het probleem van elektrische apparaten is dat ze soms niet doen wat je verwacht dat ze doen. Ze weigeren dienst of werken niet naar behoren. Kortom, ze lossen net als met computers en anno 2026 AI alleen maar problemen op die er zonder hen niet waren geweest. Waarvan akte.

'Le Car'

Met onze nichtjes gaan we naar een voetbalwedstrijd. Althans, die wens spraken ze samen uit. Het liefst gaan ze met ons naar een wedstrijd van de Oranje Leeuwinnen. Echter spelen die heel erg weinig en op wat ongunstigere tijdstippen. Wellicht dat het in de nabijheid een keer mooi uitkomt. We kozen een andere wedstrijd. Of een Eredivisiewedstrijd ook een optie is? Na een kleine aarzeling vinden ze het prima. Het wordt de wedstrijd Ajax - PEC op een zaterdagmiddag. Klinkt niet alleen ideaal, wellicht is het dat.

Zomer, de tijd om mijn tennisracket wat meer tevoorschijn te toveren. Al had ik die wens al eerder tot me genomen. Een vast moment in de week tennissen lijkt me prettig, dan in de zomer wat extra en zoals traditiegetrouw meedoen aan het toernooi in Beugen. In maart werd ik al vastgelegd om mee te doen, maar in het ritme kwam ik niet. Na een verloren voetbalseizoen kreeg ik een jichtaanval, waarna problemen met de voet opspeelden. Hoe dichter het toernooi voorbij kwam, hoe harder ik hem kneep. Ik wilde zo graag meedoen en besloot dan pijnstillers te nemen op de avonden van het toernooi zelf. Of dat verstandig is, laat ik in het midden. Maar erbij zijn is meemaken had ik als hoofdgedachte. 

Het ‘zomerse’ uitje met onze neefjes vond dit jaar plaats in Movie Park Bottrop. Een park waar ik voor het laatst 26 jaar geleden ben geweest. Toen Warner Bros. nog in de naam stond vermeld en je Bugs Bunny, Daffy Duck en consorten tegenkwam. Mijn eeuwige tekenfilmhelden. Nu heet het Movie Park en staat het nog altijd in het teken van actie en/of film. De avond ervoor vierde mijn neefje zijn verjaardag en ’s avonds ikzelf. Of dat een goede combinatie was voor een dagje vertier?

En dan is het alweer zomervakantie. Een periode die zich uitstekend leent voor dagjes weg. Sommigen doen de hele zomer niet anders. Anderen gaan drie weken voor hun voortent bij de caravan zitten. Wat wij doen? Werken, werken, werken en in het weekend het ene na het andere, al dan niet leeftijdsgebonden, feestje afgaan. Toch nemen we op maandag 27 juli een dagje vrij. Niet voor de Wielerronde, een evenement dat eveneens al jaren met een dikke cirkel in de agenda staat, maar voor een dagje weg.

Er zijn van die weekenden waar je bij wilt zijn. Die vaak ervoor zorgen dat je prachtige herinneringen maakt. Vaak zijn dat teamuitjes zoals met een zaalvoetbalteam. Met mijn eigen zaalvoetbalteam mochten we talrijke uitjes beleven. Dit jaar was het wellicht wel “dubbel op’ want we gingen niet alleen op pad. We bezochten daarnaast ook nog even een voetbalwedstrijd. In het kader van we gaan toch die kant op. Waarom niet 2 uur eerder en dan een wedstrijd meepakken? Aldus geschiedde. Eindbestemming was het door ons zo geliefde Düsseldorf. Waar we meerdere uitjes mochten beleven en waar mijn favoriete buitenlandse club actief is.

Onze 'zomer'vakantie brengt ons dit jaar naar Portugal. Om heel precies te zijn naar de Algarve en de voor ons nog onbekendere regio Alentejo. We boekten dit jaar als trouw lid van de ANWB via de ANWB. Dat leverde zo waar een paar mooie voordelen op. Zo mochten we mee met een rondvaartboot op dag 8 en kregen een wijnproeverij + rondleiding bij een wijngaard. De rest van de reis konden we indelen met de vooraf verkregen todo, maar ervaring leert dat eigen invulling altijd wat extra’s kan brengen.

Het concept is niet zo heel moeilijk, het belang ervan echter niet uit te drukken in waarde. Het seizoen sluit je als team af met een teamfeest. Of je nou een bowlingteam bent. Een kaartclubje, een groepje fervent backgammon spelers, een padelteam, een wandelvereniging of zoals in ons geval een 35+ voetbal elftal. Aan het einde van het seizoen of vlak hierna, kom je nog een keer bij elkaar. Er is ruimte om even lekker bij te kletsen. Eventueel afscheid te nemen van stoppende teamgenoten annex leden en ruimte om stil te staan bij het jaar of seizoen dat was. Ingrediënten zijn eenvoudiger dan een gemiddelde tafel in groep 4 opsommen. Vaak is het organiseren van een bbq, genoeg drank en een locatie al voldoende. Dan kun je de avond nog invullen zoals je wilt. Een springkussen of levend tafelvoetbalspel huren om het leuker maken. Een goochelaar of striptease act. Het kan, maar het hoeft niet.

Dit jaar deed een van mijn nichtjes mee aan de eindmusical van de basisschool. De naam luid meesterwerk. Een symbolische naam, want voor schoolverlaters is dit meestal het eindstuk en een mooi eindstuk heet een meesterwerk. Nichtje deed overigens vorig jaar al mee. Net als ons oudste neefje welke toen de school verliet. Echter is het in een gemiddelde broeikas zomerdag aangenamer vertoeven dan in de gymzaal van basisschool Sint Jozef in Holthees. Vandaar dat publiek enkel in de middag welkom was. Helaas heb ik dus een jaar moeten 'missen', want ik had het leuk gevonden ze beide in 'actie' te zien. Dit jaar konden we wel weer gewoon  gaan. Al kon ik kiezen tussen deze musical en een presentatie van prof-scheidsrechter Jannick van der Laan in een kasteel in Heijen. Verschil moet er zijn. Keuzes moeten gemaakt worden. 

Het mocht even duren en het werd nog een verrassing of we mijn lichamelijke gestel het aan zou kunnen, maar we besloten een vakantie te boeken naar Luxemburg. Mede vanwege een goede recensie, net voor het moment dat we konden gaan boeken. Een van de doelen van onze vakantie werd het wandelen in het Müllerthalgebied, ook wel Klein Zwitserland genoemd, in hartje Luxemburg.

Familiedagen. Voor de een mooi moment om die gave oom of dat excentriekere nichtje weer eens te spreken. Voor de ander een verplicht nummertje, waar je achteraf dan toch op terugkijkt van, blij dat ik toch even geweest ben. De datum stond al een jaar vast en de organisatie was bekend. Toch leek het stiller te blijven op de app. Echter schijn bedriegt, want na de hoe/wat/waar vraag op woensdagavond volgden de verlossende woorden. Spoiler alert. Er zit pit in deze dag. Verzamelen bij de Pit in Overloon om 13:30 uur.

Om maar meteen met de deur in huis te vallen. Het probleem van elektrische apparaten is dat ze soms niet doen wat je verwacht dat ze doen. Ze weigeren dienst of werken niet naar behoren. Kortom, ze lossen net als met computers en anno 2026 AI alleen maar problemen op die er zonder hen niet waren geweest. Waarvan akte.

'Le Car'

Met onze nichtjes gaan we naar een voetbalwedstrijd. Althans, die wens spraken ze samen uit. Het liefst gaan ze met ons naar een wedstrijd van de Oranje Leeuwinnen. Echter spelen die heel erg weinig en op wat ongunstigere tijdstippen. Wellicht dat het in de nabijheid een keer mooi uitkomt. We kozen een andere wedstrijd. Of een Eredivisiewedstrijd ook een optie is? Na een kleine aarzeling vinden ze het prima. Het wordt de wedstrijd Ajax - PEC op een zaterdagmiddag. Klinkt niet alleen ideaal, wellicht is het dat.

Zomer, de tijd om mijn tennisracket wat meer tevoorschijn te toveren. Al had ik die wens al eerder tot me genomen. Een vast moment in de week tennissen lijkt me prettig, dan in de zomer wat extra en zoals traditiegetrouw meedoen aan het toernooi in Beugen. In maart werd ik al vastgelegd om mee te doen, maar in het ritme kwam ik niet. Na een verloren voetbalseizoen kreeg ik een jichtaanval, waarna problemen met de voet opspeelden. Hoe dichter het toernooi voorbij kwam, hoe harder ik hem kneep. Ik wilde zo graag meedoen en besloot dan pijnstillers te nemen op de avonden van het toernooi zelf. Of dat verstandig is, laat ik in het midden. Maar erbij zijn is meemaken had ik als hoofdgedachte. 

Het ‘zomerse’ uitje met onze neefjes vond dit jaar plaats in Movie Park Bottrop. Een park waar ik voor het laatst 26 jaar geleden ben geweest. Toen Warner Bros. nog in de naam stond vermeld en je Bugs Bunny, Daffy Duck en consorten tegenkwam. Mijn eeuwige tekenfilmhelden. Nu heet het Movie Park en staat het nog altijd in het teken van actie en/of film. De avond ervoor vierde mijn neefje zijn verjaardag en ’s avonds ikzelf. Of dat een goede combinatie was voor een dagje vertier?

En dan is het alweer zomervakantie. Een periode die zich uitstekend leent voor dagjes weg. Sommigen doen de hele zomer niet anders. Anderen gaan drie weken voor hun voortent bij de caravan zitten. Wat wij doen? Werken, werken, werken en in het weekend het ene na het andere, al dan niet leeftijdsgebonden, feestje afgaan. Toch nemen we op maandag 27 juli een dagje vrij. Niet voor de Wielerronde, een evenement dat eveneens al jaren met een dikke cirkel in de agenda staat, maar voor een dagje weg.

Er zijn van die weekenden waar je bij wilt zijn. Die vaak ervoor zorgen dat je prachtige herinneringen maakt. Vaak zijn dat teamuitjes zoals met een zaalvoetbalteam. Met mijn eigen zaalvoetbalteam mochten we talrijke uitjes beleven. Dit jaar was het wellicht wel “dubbel op’ want we gingen niet alleen op pad. We bezochten daarnaast ook nog even een voetbalwedstrijd. In het kader van we gaan toch die kant op. Waarom niet 2 uur eerder en dan een wedstrijd meepakken? Aldus geschiedde. Eindbestemming was het door ons zo geliefde Düsseldorf. Waar we meerdere uitjes mochten beleven en waar mijn favoriete buitenlandse club actief is.

Onze 'zomer'vakantie brengt ons dit jaar naar Portugal. Om heel precies te zijn naar de Algarve en de voor ons nog onbekendere regio Alentejo. We boekten dit jaar als trouw lid van de ANWB via de ANWB. Dat leverde zo waar een paar mooie voordelen op. Zo mochten we mee met een rondvaartboot op dag 8 en kregen een wijnproeverij + rondleiding bij een wijngaard. De rest van de reis konden we indelen met de vooraf verkregen todo, maar ervaring leert dat eigen invulling altijd wat extra’s kan brengen.

Het concept is niet zo heel moeilijk, het belang ervan echter niet uit te drukken in waarde. Het seizoen sluit je als team af met een teamfeest. Of je nou een bowlingteam bent. Een kaartclubje, een groepje fervent backgammon spelers, een padelteam, een wandelvereniging of zoals in ons geval een 35+ voetbal elftal. Aan het einde van het seizoen of vlak hierna, kom je nog een keer bij elkaar. Er is ruimte om even lekker bij te kletsen. Eventueel afscheid te nemen van stoppende teamgenoten annex leden en ruimte om stil te staan bij het jaar of seizoen dat was. Ingrediënten zijn eenvoudiger dan een gemiddelde tafel in groep 4 opsommen. Vaak is het organiseren van een bbq, genoeg drank en een locatie al voldoende. Dan kun je de avond nog invullen zoals je wilt. Een springkussen of levend tafelvoetbalspel huren om het leuker maken. Een goochelaar of striptease act. Het kan, maar het hoeft niet.

Dit jaar deed een van mijn nichtjes mee aan de eindmusical van de basisschool. De naam luid meesterwerk. Een symbolische naam, want voor schoolverlaters is dit meestal het eindstuk en een mooi eindstuk heet een meesterwerk. Nichtje deed overigens vorig jaar al mee. Net als ons oudste neefje welke toen de school verliet. Echter is het in een gemiddelde broeikas zomerdag aangenamer vertoeven dan in de gymzaal van basisschool Sint Jozef in Holthees. Vandaar dat publiek enkel in de middag welkom was. Helaas heb ik dus een jaar moeten 'missen', want ik had het leuk gevonden ze beide in 'actie' te zien. Dit jaar konden we wel weer gewoon  gaan. Al kon ik kiezen tussen deze musical en een presentatie van prof-scheidsrechter Jannick van der Laan in een kasteel in Heijen. Verschil moet er zijn. Keuzes moeten gemaakt worden.