Zomer, de tijd om mijn tennisracket wat meer tevoorschijn te toveren. Al had ik die wens al eerder tot me genomen. Een vast moment in de week tennissen lijkt me prettig, dan in de zomer wat extra en zoals traditiegetrouw meedoen aan het toernooi in Beugen. In maart werd ik al vastgelegd om mee te doen, maar in het ritme kwam ik niet. Na een verloren voetbalseizoen kreeg ik een jichtaanval, waarna problemen met de voet opspeelden. Hoe dichter het toernooi voorbij kwam, hoe harder ik hem kneep. Ik wilde zo graag meedoen en besloot dan pijnstillers te nemen op de avonden van het toernooi zelf. Of dat verstandig is, laat ik in het midden. Maar erbij zijn is meemaken had ik als hoofdgedachte. 

Het ‘zomerse’ uitje met onze neefjes vond dit jaar plaats in Movie Park Bottrop. Een park waar ik voor het laatst 26 jaar geleden ben geweest. Toen Warner Bros. nog in de naam stond vermeld en je Bugs Bunny, Daffy Duck en consorten tegenkwam. Mijn eeuwige tekenfilmhelden. Nu heet het Movie Park en staat het nog altijd in het teken van actie en/of film. De avond ervoor vierde mijn neefje zijn verjaardag en ’s avonds ikzelf. Of dat een goede combinatie was voor een dagje vertier?

En dan is het alweer zomervakantie. Een periode die zich uitstekend leent voor dagjes weg. Sommigen doen de hele zomer niet anders. Anderen gaan drie weken voor hun voortent bij de caravan zitten. Wat wij doen? Werken, werken, werken en in het weekend het ene na het andere, al dan niet leeftijdsgebonden, feestje afgaan. Toch nemen we op maandag 27 juli een dagje vrij. Niet voor de Wielerronde, een evenement dat eveneens al jaren met een dikke cirkel in de agenda staat, maar voor een dagje weg.

Er zijn van die weekenden waar je bij wilt zijn. Die vaak ervoor zorgen dat je prachtige herinneringen maakt. Vaak zijn dat teamuitjes zoals met een zaalvoetbalteam. Met mijn eigen zaalvoetbalteam mochten we talrijke uitjes beleven. Dit jaar was het wellicht wel “dubbel op’ want we gingen niet alleen op pad. We bezochten daarnaast ook nog even een voetbalwedstrijd. In het kader van we gaan toch die kant op. Waarom niet 2 uur eerder en dan een wedstrijd meepakken? Aldus geschiedde. Eindbestemming was het door ons zo geliefde Düsseldorf. Waar we meerdere uitjes mochten beleven en waar mijn favoriete buitenlandse club actief is.

Onze 'zomer'vakantie brengt ons dit jaar naar Portugal. Om heel precies te zijn naar de Algarve en de voor ons nog onbekendere regio Alentejo. We boekten dit jaar als trouw lid van de ANWB via de ANWB. Dat leverde zo waar een paar mooie voordelen op. Zo mochten we mee met een rondvaartboot op dag 8 en kregen een wijnproeverij + rondleiding bij een wijngaard. De rest van de reis konden we indelen met de vooraf verkregen todo, maar ervaring leert dat eigen invulling altijd wat extra’s kan brengen.

Het concept is niet zo heel moeilijk, het belang ervan echter niet uit te drukken in waarde. Het seizoen sluit je als team af met een teamfeest. Of je nou een bowlingteam bent. Een kaartclubje, een groepje fervent backgammon spelers, een padelteam, een wandelvereniging of zoals in ons geval een 35+ voetbal elftal. Aan het einde van het seizoen of vlak hierna, kom je nog een keer bij elkaar. Er is ruimte om even lekker bij te kletsen. Eventueel afscheid te nemen van stoppende teamgenoten annex leden en ruimte om stil te staan bij het jaar of seizoen dat was. Ingrediënten zijn eenvoudiger dan een gemiddelde tafel in groep 4 opsommen. Vaak is het organiseren van een bbq, genoeg drank en een locatie al voldoende. Dan kun je de avond nog invullen zoals je wilt. Een springkussen of levend tafelvoetbalspel huren om het leuker maken. Een goochelaar of striptease act. Het kan, maar het hoeft niet.

Dit jaar deed een van mijn nichtjes mee aan de eindmusical van de basisschool. De naam luid meesterwerk. Een symbolische naam, want voor schoolverlaters is dit meestal het eindstuk en een mooi eindstuk heet een meesterwerk. Nichtje deed overigens vorig jaar al mee. Net als ons oudste neefje welke toen de school verliet. Echter is het in een gemiddelde broeikas zomerdag aangenamer vertoeven dan in de gymzaal van basisschool Sint Jozef in Holthees. Vandaar dat publiek enkel in de middag welkom was. Helaas heb ik dus een jaar moeten 'missen', want ik had het leuk gevonden ze beide in 'actie' te zien. Dit jaar konden we wel weer gewoon  gaan. Al kon ik kiezen tussen deze musical en een presentatie van prof-scheidsrechter Jannick van der Laan in een kasteel in Heijen. Verschil moet er zijn. Keuzes moeten gemaakt worden. 

Dat Portugal een wijnland is werd me met de paplepel al ingegoten door Bassie & Adriaan. Zij vonden aan het eind van de reis van de druif het pakje. Zo goed als ik die serie ken, zo slecht is mijn wijnkennis. De reden? ik geef er niet veel om. Ik sluit niet uit dat ik het ooit leer wat beter of meer leer drinken. Maar voorlopig houd ik het op koffie, water/thee en (speciaal) bier. Vooruit af en toe een frisje in het weekend. Het toeval luidde dat we dit jaar in Portugal op vakantie gingen. In onze reisbeschrijving stond dat we op onze 2de locatie een wijnproeverij kregen aangeboden.

Er zijn weekenden die je blokt in je agenda. Waarvan je weet, ik dien er te zijn als het kan. Het Oeffelts weekend is er daar zo eentje van. Er bestaat een mogelijkheid dat we op vakantie zijn, maar dit jaar niet. Wel is er tussendoor nog een feestje en hoe gaan wet het doen met Vaderdag? Soms maak je keuzes en soms pakken ze goed uit. In elk geval is het zo'n weekend waar ik als lid volle bak voor ga. Hoe het weekend er dit jaar uitzag?

Twee verenigingen die samengaan. Anno 2026 voor voetbalclubs iets wat totaal niet vreemd is te noemen. Vaak uit pure noodzaak om overeind te blijven. Of juist een breder spelaanbod te kunnen bieden. Verenigingen die eerst haat en nijd waren, komen ineens tot elkaar.  Als bestuurslid van een vereniging die in de jeugd al samen werkt is het altijd goed om ergens anders in de keuken te kijken. Het wiel hoef ten slotte niet altijd opnieuw uitgevonden te worden. Hoewel beiden verenigingen niet direct tot mijn favoriete behoren, weet ik zeker dat het bezoeken van een informatie avond nooit kwaad kan. 

Babyborrel of ja eigenlijk babyshower. Het is zo’n fenomeen wat je niet kent, wat is overkomen waaien vanuit de States en ineens ben je er zelf bij aanwezig. De aartsconservatieve persoon in mezelf zou kunnen zeggen, wat een overtrokken gedoe. Toch zie ik zaken als deze juist  positief in. Omdat het mensen bij elkaar brengt. Deze ronde had ik zelf geen aandeel, maar was er vooral bij.

Het is 1 juli 2017, op dit moment neem ik me voor om me aan te gaan sluiten bij de club van de 211. Oftewel freaks, gekken, zotten of mensen met een passie voor voetbal. Je kunt het op meerdere manieren bekijken. Dat is een ding wat zeker is. Zoals met eigenlijk alles in het leven. Ook al is een pannenkoek nog zo dun, hij blijft 2 zijdes behouden. Maar vanaf dit moment ga ik proberen van alle FIFA landen een voetbalshirt te verzamelen. Zoals Nick Warrick en  Joe Johnston die op hun site er mooie verhalen bij vertellen. Die verhalen gaan vaak over de landen zelf, want je komt over een hoop landen meer te weten. Mijn interesse in(andere)landen en voetbal is al lang groot. Sinds het WK van 1994 toen ik het helemaal mee kreeg. 

Zomer, de tijd om mijn tennisracket wat meer tevoorschijn te toveren. Al had ik die wens al eerder tot me genomen. Een vast moment in de week tennissen lijkt me prettig, dan in de zomer wat extra en zoals traditiegetrouw meedoen aan het toernooi in Beugen. In maart werd ik al vastgelegd om mee te doen, maar in het ritme kwam ik niet. Na een verloren voetbalseizoen kreeg ik een jichtaanval, waarna problemen met de voet opspeelden. Hoe dichter het toernooi voorbij kwam, hoe harder ik hem kneep. Ik wilde zo graag meedoen en besloot dan pijnstillers te nemen op de avonden van het toernooi zelf. Of dat verstandig is, laat ik in het midden. Maar erbij zijn is meemaken had ik als hoofdgedachte. 

Het ‘zomerse’ uitje met onze neefjes vond dit jaar plaats in Movie Park Bottrop. Een park waar ik voor het laatst 26 jaar geleden ben geweest. Toen Warner Bros. nog in de naam stond vermeld en je Bugs Bunny, Daffy Duck en consorten tegenkwam. Mijn eeuwige tekenfilmhelden. Nu heet het Movie Park en staat het nog altijd in het teken van actie en/of film. De avond ervoor vierde mijn neefje zijn verjaardag en ’s avonds ikzelf. Of dat een goede combinatie was voor een dagje vertier?

En dan is het alweer zomervakantie. Een periode die zich uitstekend leent voor dagjes weg. Sommigen doen de hele zomer niet anders. Anderen gaan drie weken voor hun voortent bij de caravan zitten. Wat wij doen? Werken, werken, werken en in het weekend het ene na het andere, al dan niet leeftijdsgebonden, feestje afgaan. Toch nemen we op maandag 27 juli een dagje vrij. Niet voor de Wielerronde, een evenement dat eveneens al jaren met een dikke cirkel in de agenda staat, maar voor een dagje weg.

Er zijn van die weekenden waar je bij wilt zijn. Die vaak ervoor zorgen dat je prachtige herinneringen maakt. Vaak zijn dat teamuitjes zoals met een zaalvoetbalteam. Met mijn eigen zaalvoetbalteam mochten we talrijke uitjes beleven. Dit jaar was het wellicht wel “dubbel op’ want we gingen niet alleen op pad. We bezochten daarnaast ook nog even een voetbalwedstrijd. In het kader van we gaan toch die kant op. Waarom niet 2 uur eerder en dan een wedstrijd meepakken? Aldus geschiedde. Eindbestemming was het door ons zo geliefde Düsseldorf. Waar we meerdere uitjes mochten beleven en waar mijn favoriete buitenlandse club actief is.

Onze 'zomer'vakantie brengt ons dit jaar naar Portugal. Om heel precies te zijn naar de Algarve en de voor ons nog onbekendere regio Alentejo. We boekten dit jaar als trouw lid van de ANWB via de ANWB. Dat leverde zo waar een paar mooie voordelen op. Zo mochten we mee met een rondvaartboot op dag 8 en kregen een wijnproeverij + rondleiding bij een wijngaard. De rest van de reis konden we indelen met de vooraf verkregen todo, maar ervaring leert dat eigen invulling altijd wat extra’s kan brengen.

Het concept is niet zo heel moeilijk, het belang ervan echter niet uit te drukken in waarde. Het seizoen sluit je als team af met een teamfeest. Of je nou een bowlingteam bent. Een kaartclubje, een groepje fervent backgammon spelers, een padelteam, een wandelvereniging of zoals in ons geval een 35+ voetbal elftal. Aan het einde van het seizoen of vlak hierna, kom je nog een keer bij elkaar. Er is ruimte om even lekker bij te kletsen. Eventueel afscheid te nemen van stoppende teamgenoten annex leden en ruimte om stil te staan bij het jaar of seizoen dat was. Ingrediënten zijn eenvoudiger dan een gemiddelde tafel in groep 4 opsommen. Vaak is het organiseren van een bbq, genoeg drank en een locatie al voldoende. Dan kun je de avond nog invullen zoals je wilt. Een springkussen of levend tafelvoetbalspel huren om het leuker maken. Een goochelaar of striptease act. Het kan, maar het hoeft niet.

Dit jaar deed een van mijn nichtjes mee aan de eindmusical van de basisschool. De naam luid meesterwerk. Een symbolische naam, want voor schoolverlaters is dit meestal het eindstuk en een mooi eindstuk heet een meesterwerk. Nichtje deed overigens vorig jaar al mee. Net als ons oudste neefje welke toen de school verliet. Echter is het in een gemiddelde broeikas zomerdag aangenamer vertoeven dan in de gymzaal van basisschool Sint Jozef in Holthees. Vandaar dat publiek enkel in de middag welkom was. Helaas heb ik dus een jaar moeten 'missen', want ik had het leuk gevonden ze beide in 'actie' te zien. Dit jaar konden we wel weer gewoon  gaan. Al kon ik kiezen tussen deze musical en een presentatie van prof-scheidsrechter Jannick van der Laan in een kasteel in Heijen. Verschil moet er zijn. Keuzes moeten gemaakt worden. 

Dat Portugal een wijnland is werd me met de paplepel al ingegoten door Bassie & Adriaan. Zij vonden aan het eind van de reis van de druif het pakje. Zo goed als ik die serie ken, zo slecht is mijn wijnkennis. De reden? ik geef er niet veel om. Ik sluit niet uit dat ik het ooit leer wat beter of meer leer drinken. Maar voorlopig houd ik het op koffie, water/thee en (speciaal) bier. Vooruit af en toe een frisje in het weekend. Het toeval luidde dat we dit jaar in Portugal op vakantie gingen. In onze reisbeschrijving stond dat we op onze 2de locatie een wijnproeverij kregen aangeboden.

Er zijn weekenden die je blokt in je agenda. Waarvan je weet, ik dien er te zijn als het kan. Het Oeffelts weekend is er daar zo eentje van. Er bestaat een mogelijkheid dat we op vakantie zijn, maar dit jaar niet. Wel is er tussendoor nog een feestje en hoe gaan wet het doen met Vaderdag? Soms maak je keuzes en soms pakken ze goed uit. In elk geval is het zo'n weekend waar ik als lid volle bak voor ga. Hoe het weekend er dit jaar uitzag?

Twee verenigingen die samengaan. Anno 2026 voor voetbalclubs iets wat totaal niet vreemd is te noemen. Vaak uit pure noodzaak om overeind te blijven. Of juist een breder spelaanbod te kunnen bieden. Verenigingen die eerst haat en nijd waren, komen ineens tot elkaar.  Als bestuurslid van een vereniging die in de jeugd al samen werkt is het altijd goed om ergens anders in de keuken te kijken. Het wiel hoef ten slotte niet altijd opnieuw uitgevonden te worden. Hoewel beiden verenigingen niet direct tot mijn favoriete behoren, weet ik zeker dat het bezoeken van een informatie avond nooit kwaad kan. 

Babyborrel of ja eigenlijk babyshower. Het is zo’n fenomeen wat je niet kent, wat is overkomen waaien vanuit de States en ineens ben je er zelf bij aanwezig. De aartsconservatieve persoon in mezelf zou kunnen zeggen, wat een overtrokken gedoe. Toch zie ik zaken als deze juist  positief in. Omdat het mensen bij elkaar brengt. Deze ronde had ik zelf geen aandeel, maar was er vooral bij.

Het is 1 juli 2017, op dit moment neem ik me voor om me aan te gaan sluiten bij de club van de 211. Oftewel freaks, gekken, zotten of mensen met een passie voor voetbal. Je kunt het op meerdere manieren bekijken. Dat is een ding wat zeker is. Zoals met eigenlijk alles in het leven. Ook al is een pannenkoek nog zo dun, hij blijft 2 zijdes behouden. Maar vanaf dit moment ga ik proberen van alle FIFA landen een voetbalshirt te verzamelen. Zoals Nick Warrick en  Joe Johnston die op hun site er mooie verhalen bij vertellen. Die verhalen gaan vaak over de landen zelf, want je komt over een hoop landen meer te weten. Mijn interesse in(andere)landen en voetbal is al lang groot. Sinds het WK van 1994 toen ik het helemaal mee kreeg.