Al een aantal jaren zijn we klant bij Odido. Vroeger Ben, TMobile en inmiddels Odido. Vanwege onze abonnementen konden we goedkoop overstappen naar TV+internet. Zo geschiedde en dankten we onze glasvezel company Trined voor jarenlang redelijk goedkoop en vooral degelijk en snel internet. Odido is natuurlijk een grote speler in de Nederlands markt. Bij de voetbalvereniging maken we eveneens gebruik van de diensten van Odido. Odido sponsort diverse evenementen, waaronder het schaatsen. Bij toeval ontdekte ik in een nieuwsbrief dat er tickets voor het schaatsen in Heerenveen te winnen vielen. Laten we dat laatste nu ontzettend leuk vinden. Dus meldde ik ons aan voor de verloten c.q. te winnen tickets. Hierin waren we beperkter van aard, want we konden enkel de zondag.
Een paar dagen later kreeg ik bericht. Gefeliciteerd met uw prijs, u heeft tickets gewonnen voor de Sven-Kramer bocht in op zondag 1 november in Thialf. We kunnen ons geluk min of meer niet op en gaan met veel zin naar Heerenveen. Tot aan Zwolle valt ons de drukte op daarna is het rustig en in de geplande tijd komen we aan in Heerenveen. Hier sluiten we aan in een rij auto’s op zoek naar een parkeerplaats. We rijden door tot parking 5 bij de Batavus fabriek. We hebben nog geen kaartje, maar dat kan bij ‘mijn collega’ geregeld worden krijgen we medegedeeld. We rijden achteruit in de laaddok. Stappen uit en lopen naar Thialf toe. We zijn nagenoeg alleen bij het binnengaan, omdat we wat later zijn. We scannen onze tickets en gaan naar binnen.
Na een lange reis en aangezien het toch lunchmoment is, gaan we op zoek naar munten. We halen 12 munten die slechts €4,50 per stuk kosten. We hebben gratis entree, dus geloven het wel, maar dat dit goedkoop is, is niet bepaald te stellen. Omgerekend is dit gewoon 10 keiharde florijnen. Een biertje voor 10 gulden. Dat bier geloof ik wel, maar het broodje gehaktbal voor 1,5 munt kan niet onaangeroerd blijven liggen. Het is een genot om te zien, hoe Sybrand. Die waarschijnlijk al 35 jaar chef gehaktbal is in Thialf de broodjes van een verse bal voorziet. Met een akelige precisie draait hij de ballen om en stopt ze op een broodje. De en dat staat synoniem voor de Friese medemens, vriendelijke medewerker van de catering wijst ons naar de sauzen. We voorzien onze broodjes van sauzen, halen nog 2 cola en willen naar binnen. Hier worden we wel vriendelijk verzocht, door het moet gezegd worden bloedmooie dame, om onze kaartjes te laten zien. Heel erg onhandig dit, dus ik zet mijn cola en broodje bal op de grond en pak mijn smartphone en laat de tickets zien.
We doen onze jassen uit en gaan daar op zitten. Ik heb de olijke eenden-muts op mijn hoofd gezet. Naast mij hebben nog een persoon of 4.500 dit gedaan. Ik kan hem gebruiken voor in de verkleedkist. Op de ijsbaan zijn de mannen bezig met de 10 kilometer. Die duurt zoals gewoonlijk lang, maar de sfeer is al opperbest. PR’s schaatsen voor zoveel mensen dat moet genieten zijn. Er zijn schaatsers die door het ijs zakken en verrassingen. Na afloop volgt de dweilpauze en is het tijd voor een hofkapel en wat entertainment. Over de hofkapel. Die komen wel uit Sneek, maar het is niet Kleintje Pils. Ja dit verzin je niet. Het zijn de Sneekse Utlopers. Ze spelen leuk, bewegen continue mee met hun instrumenten en het meeste belangrijke ze brengen sfeer.
We gaan ons klaarmaken voor de 5 kilometer dames. We hebben, omdat we toch in Heerenveen zijn, gereserveerd bij La Fontaine om half 8. De tijd is nog lang om te overbruggen, dus halen we nog een broodje gehaktbal. Nu doe ik er naast wat mayonaise curry op. Wederom laat hij zich fantastisch smaken. Bij de 5 kilometer voor vrouwen zijn de verschillen groot, maar levert het wel al veel ‘mooie’ strijd op. Hierna gaat het sneller, want we krijgen de 1000 meter voor vrouwen. Al moet er wel eerst een interland geschaatst worden. Dit wist ik niet, maar blijkbaar moet je als je een world cup toernooi van start laten gaan, een paar ‘internationale schaatsers’ laten rijden. Het geschiedt, waarna we een mooie 1000 meter te zien krijgen. Voor ons een gelukkig gezin dat fan is van Femke Kok. Linksvoor ons de familie fanclub van Berend Lange. Als ze dit niet op hun shirt hadden staan, had ik het nooit geweten, maar ze omhelzen elkaar alsof ze elkaar al 2 jaar niet gezien hebben. Ik moet wel zeggen dat ik extra op Berend Lange ga letten nu.
Bij de dames doet trouwens een bekende van de buurt-supporters mee, ze schreeuwen extra hard als ze over het ijs gaat.
Zoals met veel ‘jonge’ talenten. Ze winnen niet, maar een pr schaatsen met soms wel 4 seconden van de tijd af in een vol Thialf, dat is toch waar je als sportman voor gaat. Bij de mannen krijgen we eveneens de 1000 meter voorgeschoteld. Het levert prachtige wedstrijden op. Vol over de baan, uiteraard, helaas wel een valpartij, maar wat zit de sfeer erin. Ik geloof dat je als schaatser volmaakt gelukkig wordt van een vol Thialf. Wat een orkaan van geluid. Opvallend de ‘interland’ vooraf aan de 1000 meter, daar stond een Indiase schaatser bij. Feitje van de dag Die had bij dames nog niet eens gewonnen. Maar goed, hij heeft wel een vol Thialf mogen ervaren. Wie kan hem dat na zeggen in een land waar het Kastenstelsel hoogtijd viert.
Het is tijd om nog een 4 tal munten bij te halen. Naast mij doet een stel hetzelfde. Alleen zitten ze met een probleem. Voor wat ze willen bestellen zijn ze 3 munten kwijt. Dat kan, maar ze moeten er minstens 4 kopen. Want je kunt munten niet per stuk kopen in Thialf. De vrouw spreekt de magische woorden; dan pak jij toch een biertje extra? Kom daar maar eens om. Berend Lange komt bij zijn familie staan. Hij zal nog in de achtervolging in actie komen.
Er zijn gezinnen die hierna naar huis gaan, wat ik in een gezinssituatie volkomen kan voorstellen. Het is al 17:00 uur geweest. Wij blijven voor de achtervolgingen bij zowel de mannen als vrouwen. Beiden zijn weer leuk om te zien en geven een ander beeld van het schaatsen. Voor ons is de dag mooi vullend. Wel zijn er wat valpartijen waar te nemen, sommige nogal hard van stuk. Bij de massastart die later volgt, zorgt dit voor een hoop verwarring alom. De speaker weet het namelijk ook niet meer. De commissieoverleg, overlegd en overlegd. De schaatsers ijsberen wat af. Uiteindelijk volgt er een herstart met een inloopronde, maar de schaatsers sprinten alsof hen leven ervanaf hangt. Niet de bedoeling blijkbaar. Er volgt een fluit en weer gaan we herstarten. Doordat e.e.a. behoorlijk uitloopt, is het 19:10 uur als we naar de auto lopen. Hier zien we meteen de slechtste verliezer van het land. Jillert Anema. Hij zit eerder in de auto dan dat de schaatsers geïnterviewd kunnen. De laatste klap is net gezet en zijn team heeft niet gewonnen. Weg is mijnheer. Noem je dit een pure winnaar of iemand die niet tegen zijn verlies kan?
Het is aarde donker en we zijn onze parkeerplek al ruim voorbij. We moeten terug en rijden in het aarde-donkerrichting de weg. We zoeken een parkeerplaats in hartje Heerenveen en lopen richting La Fontaine. We doen dit wel op het meeste lelijke stukje Heerenveen. OO, watis het gebied achter de AH een gedrocht. Compleet opgesierd met jongeren met een fatbike Bij La Fontaine valt ons een man die alleen zit aan een tafel. Respect zeg, want mensen die alleen kunnen gaan uiteten zijn voor mij echte helden. Hij komt er vaker merken we aan de bediening. Die is prima en we vergapen ons aan de kaart. Die ziet er veelbelovend uit. Ik neem een beef tataki welke is zoals je hem mag verwachten. De rode pepers hadden niet per segehoeven. Ik denk ze vakkundig van mijn bord te hebben geschoven. Toch bijt ik er een keer op en die is mokertje heet. De spa-rood brengt een oplossing.
Als hoofdgerecht wil ik liever iets wat lichters van stuk. Het wordt een vegetarische krokante bloemkool. Fried Cauliflower. Nou flauw is ie zeker niet. Heerlijk met pastinaaksaus groente en dan nog van die verse aardappelwedges. NNou, wekomen niets te kort. Mijn partner heeft een ggigaportiepasta welke meer dan genoeg is. Ik bestel nog een hertog jan weizener. Gewoon omdat ik het kapot gaaf vind dat ze die aan deze kant van het land hebben. We rekenen meer dan voldaan af. We lopen nu niet langs het uitgebreide groepje jongeren, maar langs het lelijkste pad van wellicht heel Friesland. We stappen in de auto en rijden weg. Het was een prachtige dag. Odido bedankt!
Reactie plaatsen
Reacties