Kermis 2026

Gepubliceerd op 11 oktober 2026 om 21:53

Het wellicht mooiste jaargetijde zit er weer op. De kermis in ons dorp vieren we grootschalig en op diverse wijzen. Met dank aan een geweldige organisatie, voor wie niets dan hulde, want zij doen dit er ook maar even bij in hun vrije tijd. Het lijkt vanzelfsprekend, maar dat is het niet. Zonder al deze mensen is er niets. Zelf ben ik altijd vijf dagen in de weer om het mee te maken.

 

Vrijdag

Standaard help ik op deze dag mee in de tent, als het kan. De vrijdag zie ik nog altijd als een extra dag in het kermisfestijn. Om 20.45 uur loop ik de tent binnen om te gaan tappen. Het eerste uur hebben we nog niet heel veel te doen. Als ik twintig biertjes getapt heb, is het veel. Dan gaat het ineens los en stroomt de tent weer geweldig vol. Naar verluidt komen er zo'n 650 jongeren op de kermis af. Het tappen gaat me, mede door een paar uitstekende tips, aardig af. Er mag iets meer schuim op, maar dan krijg je van een bezoeker te horen dat er te veel schuim op staat. Tsja, hoe dan?

Er staat continu genoeg bier klaar. Ik moet wel blijven tappen, want als je één keer uitdeelt en terugloopt, lig je achter en kom je niet zomaar bij. Tot twee keer toe vindt er een explosie plaats als het fust rosébier leeg is. Daarnaast vliegen de blikjes Stelz over de toog. Deze gaan ze er stelzelmatig inhouden, vermoed ik.

 

Zelf drink ik na 00.00 uur mijn eerste zelfgetapte biertje. Van de muziek krijg ik weinig mee, al spring ik zo hoog als ik kan op een favoriet tentnummer: Narcotic van Liquido. Dit doe ik samen met een organisator die zelf af en toe mee heeft uitgedeeld.

Rond 01.15 uur is de muziek afgelopen en is het tijd om schoon te maken. Dat gebeurt door de plastic bekers bij elkaar te vegen. Tijdens het vegen gebeurt er nog wat bijzonders. Uit het niets voel ik iets. Wat gebeurt er? Ik word in mijn bil geknepen! Verbouwereerd kijk ik op en om. Een vrouw in een tijgerprintjurkje en hoedje zit, samen met – vermoed ik – haar zoon, me lachend aan te kijken.

Waarom, denk ik? Ik ga ernaartoe en vraag wat er zo leuk is. Ze geeft toe dat ze een weddenschap hadden: of ze het zouden durven om mij in mijn kont te knijpen. Nou, het is gelukt!

Ik ga verder, ouwehoer nog wat en eet mijn standaardbroodje kaas, dat wordt aangereikt. Ik noem dit al goed verzorgde horeca. Ik hoop dat dit voor de aanwezige personen in de tent eveneens heeft gegolden.

 

Zaterdag

De dag waarop we meestal met een grote groep naar de tent gaan. Dit jaar is weer 75% aanwezig. Mijn eerste biertjes drink ik eerst op de voetbalclub. Hier doe ik even een klein biertje. Dat doe ik bij de aanwezige A1 van 2007-2008 en de jaren daarna. Dit jaar is er een afscheidswedstrijd waarbij ik zal omroepen, om daarna een paar Weizeners te tackelen.

Hierna ga ik gauw naar huis. Ik kook snel wat en dan is het alweer 20.00 uur, wanneer de vrienden zullen komen. We verzamelen, zoals gezegd, en drinken Dommelsch. We lopen naar de tent. Eenmaal aangekomen duurt het even voordat we een rustige plek hebben. We drinken de nodige biertjes en keuvelen met van alles en iedereen. Mijn frisjes sla ik over, want ik hoef zelf niet te voetballen.

De sfeer is prima en de band speelt lekker. Bier, vrienden en muziek: echt, meer heb ik niet nodig om me te vermaken. We lopen terug. Het is nog loeidruk op het terrein. Hopelijk gebeurt er niets, dat is mijn enige gedachte.

 

Zondag

Mijn wekker heb ik niet gezet. Of ja, onbewust wel, maar zonder geluid. Ik heb geluk dat ik om 08.15 uur wakker word. Om 08.45 uur dien ik op de club te zijn voor de uitwedstrijd. We gaan met de huifkar naar Haps voor onze wedstrijd. Zelf kan ik niks, maar ik kleed me om, ga in wedstrijdtenue op de bank zitten en douche mee. Dat geeft me het gevoel erbij te horen. Vlaggen kan ik helaas nog niet.

De sfeer is tijdens de heenreis al opperbest. We winnen eenvoudig en gaan daarna, doordat een teamgenoot alle hapjes en drankjes min of meer heeft klaargezet, nog even gezellig nazitten. Kortom: goed verzorgde horeca.

 

Op de club drinken we nog een aantal biertjes en gaan dan een keer écht op tijd naar de tent. Hier lijkt het, mede door het fantastische weer, wel maandagmiddag. Wat een volk is er aanwezig op het plein om naar de tent te gaan!

Hier eten we een frietje speciaal, zo'n geweldige bamischijf en een kaassoufflé en dompelen we ons onder in de feesttent. Op de terugweg gaan we nog even via het café. Niet nodig, maar toch. Waarschijnlijk had ik die laatste twee biertjes beter kunnen laten staan. Niet dat café overigens, want wat ben ik blij met de goede zorgen bij onze uitvalsbasis.

 

Maandag

Sinds ik drie of vier jaar geleden mijn fiets heb laten staan, ga ik 's ochtends een ronde lopen. Ik ben niet vooruit te branden. Dat is niet gek, want in de nacht moest ik me even overgeven aan de kermis. Hierdoor is mijn tempo in doen en laten lager dan ik zou willen.

 

Rond 13.15 uur vertrekken naar de verzamelplek wordt uiteindelijk 14.00 uur bij het café. Hier smaakt het bier helemaal niet. Na een waterzak stap ik over op rosébier. Dat gaat er heerlijk in. Ondertussen blijft het mooi om te zien dat sommige jongeren nog altijd graag gebruik maken van de attracties. Voor de kermisexploitanten eveneens prettig dat ze wat te doen hebben en omzet  genereren. Wat verder ontzettend opvallen is. Er zijn talrijke bezoekers in t-shirt met korte broek. Zelf draag ik eveneens een korte broek. Ik weet nog goed dat we vroeger onze winterjas voor het eerst met de kermis aandeden. Nou is dat niet meer voor te stellen. 

We genieten onder een perfect zonnetje van een mooie dag. Goed verzorgde horeca, ook hier. Er zijn voldoende mogelijkheden om drank te kopen, maar vooral de eigenaar die rondgaat met harde broodjes worst maakt indruk. Compleet met mosterd. Geweldig gewoon! Zelf sla ik over, omdat we een Turkse schotel zullen gaan verorberen. Dat doen we even later en ik moet zeggen: die gaat er goed in. Kipdöner van Istanbul uit Cuijk. Daarover moet ik zeggen: Ista'n boel extra kosten? Ja, want naast servicekosten – waarvoor weet geen mens het – geven ze het aan de zus van onze kameraad af. Dan zijn er ook nog verzend- en verpakkingskosten. Kortom, op een bestelling van 105 euro betalen we 6,50 euro extra. Waanzin! We evalueren onze dagen en drinken nog een laatste drankje. Het is voor maandag mooi geweest. De piekdag heb ik al gehad, die was zondag. Thuis geniet ik nog van de Ziggo Sport Switch en Gawa.

 

Dinsdag

Ik sta op, ben verrassend fit en loop naar Cuijk. Hier staat mijn fiets klaar bij Broekhuis en met een broodje van Kippie in mijn rugzak fiets ik terug naar huis. Thuis ga ik in de tuin werken. Met in het achterhoofd de prettige gedachte. Het lijkt over, maar dat is het niet. Het is gewoon nog heerlijk kermis. Deze bezoek ik als standaard. Daarna ga ik oliebollen halen. Voor ons pap en voor onszelf. Tradities, moet je in ere houden.

 

's Avonds begeef ik me dan nog naar de tent. Waar mijn Vierdaagsekruisje het pilsje zal zijn.

Rond 21.30 uur loop ik binnen en krijg ik applaus van de aanwezigen. De dj roept me om. Ik ben de eerste bezoeker. Ongekend! Dat het op dinsdag niet meer zo druk is, kan en is jammer. Toch vind ik dat je als dorpsbewoner gewoon moet gaan. Die tent staat er niet voor niets. Heerlijk toch?

We drinken tevreden een paar biertjes. De polonaise wordt ingezet en het begrip goede horeca krijgt weer een vervolg. Het personeel van de tent loopt rond met schalen partysnacks. Geweldig gewoon! Waar maak je dit nog mee? Nou, in Oeffelt, op dinsdagavond in de tent. De dj draait zijn laatste plaatjes en ik krijg nog een biertje van de organisatie. Dat drink ik tevreden op en om 00.20 uur loop ik voldaan naar huis.

 

Wedden dat als ik morgen opsta, de kermis...

Reactie plaatsen

Reacties

Er zijn geen reacties geplaatst.