Met onze nichtjes gaan we naar een voetbalwedstrijd. Althans, die wens spraken ze samen uit. Het liefst gaan ze met ons naar een wedstrijd van de Oranje Leeuwinnen. Echter spelen die heel erg weinig en op wat ongunstigere tijdstippen. Wellicht dat het in de nabijheid een keer mooi uitkomt. We kozen een andere wedstrijd. Of een Eredivisiewedstrijd ook een optie is? Na een kleine aarzeling vinden ze het prima. Het wordt de wedstrijd Ajax - PEC op een zaterdagmiddag. Klinkt niet alleen ideaal, wellicht is het dat.
Mijn partner gaat naar de knipknap en haalt ze daarna op. Rond 14:00 uur arriveert ze met de nichtjes bij ons. Ze staan meteen ‘aan’, doen hun schoenen uit en gaan op de grond zitten. Maar eerst krijg ik een knuffel. We gaan kijken waar ze willen slapen. Ze weten het nog niet. Of op zolder, of op de voorste kamer. Ze hoeven nu nog niet te kiezen. Als ik vraag wat ze willen drinken en aangeef dat we appelsap met prik hebben, is de keuze zo gemaakt.
Even later vertrekken we naar Amsterdam. De route verloopt soepel en de meiden spelen om beurten op de telefoon. Tussendoor is er plek voor een klein snoepje, dat ik vakkundig geselecteerd heb bij een snoepschepsessie bij de Kruidvat. Gekleurde pinguïns, unicorns of alpaca’s komen hierbij naar voren. Als eindbestemming van onze rit hebben we P2. Dat is de parkeerplaats bij de Toekomst waar de wedstrijd gespeeld wordt. We volgen de aanwijzingen van de parkeerwachten op en parkeren de auto na het voldoen van de € 5,- parkeergeld. We stappen uit, volgen de massa, scannen de tickets en lopen de Toekomst op. Veel gezinnen met jonge kinderen. Voetbalmeisjes, maar ook ‘meisjes-meisjes’ zien we tussen het publiek.
De aanwezigen zijn zeer gemêleerd. Daarbij hangt er een weeïge frituurlucht. Niet te harden, zo aanwezig als deze is. We lopen langs de catering en halen een drankje. De meiden mogen van ons een colaatje. We betalen € 4,15 voor een halve liter. Zoals de € 4,- een regulierder tarief zal blijken deze middag. We zoeken onze plaatsen op en applaudisseren voor de opkomst van de speelsters. We zitten op de eerste rij. Dicht op het veld, achter de dug-out van de EHBO en die van Ajax.
De meiden herkennen wat speelsters en zien van alles. Zoals een roedel duiven op de grasmat. De 1-0 van Kip zien ze gelukkig eveneens. Ze blijven rustig wanneer de stadionsong klinkt en iedereen klapt. Mij vallen de keepster van Ajax en de linksback Visscher in positieve zin op. Sherida Spitse lijkt even groggy na een kopbal die ze vol op haar knar krijgt. Ze speelt eenvoudig, maar goed.
We gaan tussendoor een frietje halen. Weer € 4,- per stuk, zoals in 2010 al bij Nederland - Finland in Rotterdam het geval was. De frites is goed gebakken, maar lijkt uit een kilo Nezo te hebben gepekeld. Mijn god, de Zoute Zee is er niks bij.
Na rust zien we wederom lang niet alles. De meiden willen niet hoger gaan zitten en zien genoeg. Het is natuurlijk hun dag. Wel speelt de wedstrijd zich weer af op onze helft. We zien Noordam een zeker PEC-doelpunt voorkomen. Iets waarvoor we hard klappen.
Ik haal nog een broodje met snack. Beiden doen weer € 4,- per stuk. Het personeel staat met drie man niks te doen en ik sta te wachten tot er eentje het vermogen heeft zich naar mij om te draaien en een bestelling aan te nemen. De kaassoufflé komt rechtstreeks uit het vet. Vanwege de lucht, de smerige vloer en de frites heb ik niet direct zin, maar soms moet je gewoon eten. De mayo vergoedt het enigszins, maar qua culinaire hoogstandjes ziet hier bar weinig toekomst in. Een vette onvoldoende.
Ajax vergeet de 2-0 te maken na een counter en het is eigenlijk een wonder dat Zwolle geen punt heeft gepakt, gezien het spelbeeld in de tweede helft.
Na afloop gaan we naar de wc en lopen naar de boarding. Mijn nichtje wil haar naamgenote nog even zien sprinten. De assistent-trainer laat de niet-ingevallen speelsters nog wat oefeningen doen. Terwijl we dit doen, komen de basisspeelsters langs de boarding en delen handtekeningen uit en kun je met ze op de foto. Dat wil mijn oudste nichtje zeker en zo gaat ze achtereenvolgens op de foto met de keepster en twee speelsters. Prachtig, zo’n klein gebaar, zoveel vreugd. Heel eerlijk, het raakt me diep, zeker omdat ik de bedrijvigheid en de gelukkige gezichtsuitdrukking van mijn nichtje zie. Hier doe je het voor.
In de tussentijd hebben we de keeperstrainer van PEC een knijter-eenduidig betoog horen houden over de wedstrijd. ‘Kip ligt nog meer op de grond dan bij een keeperstraining.’ We hebben Ajax weggespeeld en hadden 100% een penalty moeten hebben. Hij heeft zijn blauw-witte bril overigens niet op. Maar praatte wel alsof PEC alle onrecht van de wereld is aangedaan. Feit is wel: ze hebben 0 punten, maar twee keer goed gespeeld. Dat hebben ze hier in Amsterdam in de tweede helft zeker.
Helaas loopt een laatste poging om Joëlle Smits te vinden op niets uit, maar we hebben wat mooie foto’s en herinneringen gemaakt. We lopen voldaan naar de auto en rijden in alle rust terug.
Als we thuiskomen, gaan we de bedden installeren en mogen ze beneden nog wat drinken. Een chipje kan daarbij niet ontbreken. De avond ervoor heb ik wat kleurplaten geprint en zo gaan we met z’n vieren kleuren. Rond half tien gaan ze naar bed. Ze kletsen nog even en om 11 uur komt er eentje nog naar beneden, voor een zakdoekje. Ze slapen daarna behoorlijk en pas tegen 08:30 komen we ze tegen. Wellicht dat ze al even wakker waren, maar goed, ze hebben zich stilgehouden.
Als ik zelf beneden ben, krijg ik eerst een knuffel, waarna we boterhammen tevoorschijn halen en verdergaan met onze kleurplaten. Ik zet Space Jam 2 op de achtergrond aan. Ze herkennen de Looney Tunes een beetje. In onze tijd waren die natuurlijk gigantisch populair.
Hierna lopen we nog een rondje door het dorp. We gaan dieren kijken bij het hertenkamp en halen nog wat broodjes bij de Spar. Er is keuze genoeg en omdat we geen chocopasta in huis hebben, nemen we een pot Nutella mee. Daarna kijken we de samenvatting van Ajax - PEC, waarbij we onszelf terugzien op de tv.
Na de lunch mogen ze nog even gamen en dan brengen we ze naar huis. Vol met verhalen en met een mooie dag achter de rug.
Wat een leuk en gezellig uitje is het bezoeken van een Eredivisie Vrouwen-wedstrijd. Geen gescheld, getier en gevloek. Net publiek en daarna speelsters die heel dicht bij je komen. Voetbal zoals het wel hoort te zijn. Dat het niveau niet te vergelijken is, is dan maar zo. Maar voor ons en onze nichtjes zeker voor herhaling vatbaar.
Reactie plaatsen
Reacties