Familiedagen. Voor de een mooi moment om die gave oom of dat excentriekere nichtje weer eens te spreken. Voor de ander een verplicht nummertje, waar je achteraf dan toch op terugkijkt van, blij dat ik toch even geweest ben. De datum stond al een jaar vast en de organisatie was bekend. Toch leek het stiller te blijven op de app. Echter schijn bedriegt, want na de hoe/wat/waar vraag op woensdagavond volgden de verlossende woorden. Spoiler alert. Er zit pit in deze dag. Verzamelen bij de Pit in Overloon om 13:30 uur.
Op zaterdag rijden we er naar toe en klokslag half 2 zijn we daadwerkelijk aanwezig. We begroeten elkaar en er komen langzaam aan meerdere personen onze kant uit. Een paar jeugdigere slaapjes daargelaten zij komen rechtstreeks naar de activiteit. Wat het is? Het is ongeveer 12 minuten lopen zegt organisatie.
Zouden we gaan klootschieten bij de Gilde van Overloon? Die lui die ieder jaar op ons werk aan de deur komen vanwege een afsprak uit 1983. “We kriege latied 2 kalenders van Herman.” Niemand weet wat de relatie van ons werk is met de Gildenbroeders van Overloon. We laten het maar voor wat het is. Zoo loop het echter niet, want we komen wel aardig dicht bij het ZooParc ook wel Zooverloon genoemd. We vragen ons meteen af wat de eerste diertjes buiten nu eigenlijk zijn. Wasbeer, maar wat is het nu dan? Goede vraag, het antwoord laat nog even op zich wachten.
Het meisje bij de kassa breng ik in verlegenheid, zij is het aantal personen aan het tellen met een ondoorgrondelijke precisie. Ik groet haar en breng haar van de tel af. Gelukkig gaat het verder goed en kunnen we naar een van mijn lievelingsdieren waar enkele neefjes en nichtjes mijn loop in weten te herkennen. De pinguïns. Zoals altijd als sjieke obers gekleed. Wat lopen ze leuk en zwemmen ze sierlijk. Ontzettend koddige diertjes zijn het.
De Walliby of kangoeroes kunnen we bijna aanraken. Nee als de politie vraag waar ik was op zaterdagmiddag tussen 13:30 en 16:30, ik heb een geldig waliby. We stoppen voor een drinkpauze en zorgen dat de personen die vandaag de langste rit hebben gemaakt, maar een prachtige aanvulling aan de familie hebben gegeven, feilloos kunnen aansluiten. Er zijn wat personen die gaan spelen anderen gaan zitten, die doen dus eigenlijk een volgende diersoort na. Ze zijn aan het antilopen. Geen haan die er naar kraait en we lopen daarna langs de Camielen en zien de leeuwen op de jeep liggen. Dat gebeurt automatisch als ze een jeep in hun omgeving hebben.
Het leuke en prettige is de onderlinge doorloop gaat als vanzelf, zodat je continue andere personen spreekt. Over vakanties het leven en Joost mag weten wat. Nu heet er niemand Joost in de familie, maar bij wijze van spreken. Een diersoort maakt er een compleet feest van deze dag. Zij hebben het echt gazellig. Daarbij en dat is fijn. Laten de meeste dieren zich nu zien. Je hebt van die dagen dat je denkt dat ze allen rustdag hebben. Of nog bijkomen van een kater. Vandaag lopen ze rond of liggen in beeld. Zelfs de cheeta is goed zichtbaar en laat zich fotograferen. We zien een nooit dronken vogel, de nimmerzat. Daarnaast zijn sommige dieren bijna aan te raken.
Wanneer we bijna klaar zijn maken we nog met een paar familieleden de laatste lus rond. Een van mijn nicthjes word wild enthousiast, zij wil de boshond aan me laten zien. We lopen eerst langs de flamingo’s welke we imiteren. Een van de dieren die we niet waarnemen is niet zo vreemd te noemen. Het is niet gecko dat je beesten van 2,6 mm tot 2,8 mm niet met blote oog kunt zien in een ruimte die nog bedompter is dan de sauna waar net koud water op het vuur is gebonjourd.
Als we deze ruimte doorlopen hebben ga ik nog even mee de speeltuin in. Ik verga overigens van de pijn aan mijn voet. Met het verkeerde been uit bed gestapt? Ik weet het niet, maar vandaag ben ik zeker niet haantje de voorste. Ik houd me kalm, maar help mijn nichtje wel met de kabelbaan sjouwen en ze erop zetten. Ze vinden het leuk, waarna ik nog samen van een meter hoog huisje spring.
We rijden terug naar Vierlingsbeek om te gaan borrelen en eten. Er is drinken genoeg en er wordt aan self-service gedaan. De organisatie vernoemd nog dat we een Italian sytle diner krijgen. 3 gangen. Nu vraag ik me af of we al door de eerste gang zijn gelopen? Het paadje naast de woning heeft daar weg van vind ik. We beginnen met een rijkelijk gevulde Italiaanse soep. Er is daarnaast brood, met hij was mooi (afgelopen) olie, kruidenboter en aioli. De soep is vegetarisch zodat iedereen inclusief flexitariërs, vegetariërs, veganisten, pollotariers, pescotariers, carnivoren en welke bevolkingsgroep ik nu ook vergeten ben hem kan eten. Begrijp me niet verkeerd, dat ik dit zo expliciet benoem komt door een gesprek later op de avond. Je leest zelf wel het voegt niets toe, maar laat iedereen in zijn of haar waarde. Dit typende geniet ik van een gemberneutrale thee.
Even later volgt het hoofdgerecht en nu is me duidelijk waar ze het eten hebben georganiseerd. Bij een bevriende man, toevallig kok van beroep. Toevallig een zeer uitgekookt type die zijn mannetje staat in de keuken. Gelukkig was hij nog niet helemaal uitgekookt, want die soep smaakt al naar meer. En er is meer, veel en veel meer. Er komen schalen met de grote van een zwembad op tafel en daarin zitten. Pasta pesto, lasagne bolognese, pasta carbonara en er is nog hele slechte cola. Slechte cola? Ja, want wat is er anders dan ruk-cola? Dit groene blad maakt het af. Door de verschillende mogelijkheden en mijn voorliefde kan ik niet kiezen. Zou alles op mijn bord kunnen, pasta? Het antwoord is volledig een si en we genieten van de alle 3 de soorten die er zijn. Fantastisch gewoon.
Ondanks dat de eerste moeten vertrekken. Zo is een bijna 1 jarige tweeling uitgeteld, maar en dat meen ik uit de grond van mijn hart, ze hebben het fantastisch gedaan. Hulde aan de 3jongste leden aanwezig op deze dag. De op 3 na jongste weet met zijn pretoogjes en vrolijke gepraat een ieder te vermaken. Er volgt nog een toetje? Italiaan style? Nou de kok heeft een passie voor vruchten. Een verrukkelijk passievrucht toetje en tiramisu kan niet ontberen. Van laatste genoemde ben ik geen fan, zoals ik sowieso geen dessert koning ben. Toch probeer ik hem en deze krijgt eveneens een ruime voldoende. Maar laat hem mij niet beoordelen een kenner is erdoor gesmolten.
De kinderen zijn of aan het voetballen of willen trucjes doen en later gaan we juffrouwtje spelen. Ik ga in de klas zitten en luister naar wat mijn nichtjes me opdragen. Even later ben ik de situatie meester. Ik ga nog even mee voetballen, al zie je op sommige plekken geen hand (meer) voor ogen. Sowieso zie je al weinig als je een hand voor ogen houd.
Of er een schuifwand onder de overkapping moet? Het blijft even gissen, maar we verkassen wel naar het erkertje. Door mij verstaan als kerkertje, dit niet omdat we gevangen zitten in een nogal bijzondere lucht. We krijgen hier lucht van als een van de 2 hondjes over de vloer zien strijken. Hij heeft waarschijnlijk last van anaalkliertjes. Dit is niet aan mij, maar aan een dierarts om dit te anaalyseren. Zelf kom ik wel eens bij de dierenarts. Dit als ik zo ziek als een hond ben.
Na een laatste wijntje of watertje. Ik doe water bij de wijn door te rijden gaan we langzaamaan aan naar huis. Weer hebben we afgesloten een unicum. Wel word ik wederom op mijn witselsucht gewezen en kan enkel meedelen, geef aan de collectant. Ik mis nog een opmerking die ik zou toevoegen, maar helaas zo nuchter als deze zaterdag was, zo dronken was de zondag. In elk geval een hartelijk dankjewel aan de organisatie en hopelijk is iedereen er volgend jaar weer bij.
Reactie plaatsen
Reacties