Record Store Day Venlo

Gepubliceerd op 22 april 2026 om 18:30

Zaterdag 18 april weer zo’n dag om naar uit te kijken. Dit doordat het namelijk record store day is.  De dag van de (onafhankelijke)platenzaak. Er komen diverse, zeldzame en veelal veel te dure titels uit. Live heruitgaven in het pimpelpaars voor € 50,- ipv de reguliere 29,95 voor het gewone zwarte vinyl. Er is markt voor er is vraag naar en waarom ik er zelf naar toe ga dat is de bijzondere atmosfeer. Maar dit jaar is anders dan anders. We dachten onze dag mooi te combineren en daardoor werd de (eind)bestemming Venlo. Daar zit Sounds wat wellicht de mooiste platenzaak van Europa is. In elk geval wordt het gepassioneerd gerund door leuk personeel. Op Record Store Day zelf staat om half 7 ’s ochtends buiten koffie met spek met eieren al klaar voor de liefhebbers die deze dag als eerste komen snuffelen. Het leuke of beter verrassende is namelijk dat de verkopende partijen niet weten wat ze binnenkrijgen. Zelf heb ik niks nodig en ga gewoon even snuffelen in de bakken en laat me meenemen door de sfeer. Wel appt een teamgenoot nog een titel door. Die mag ik meenemen als ik hem tegenkom. Hij zou voorradig moeten zijn.  

 

Het is zaterdagochtend als de wekker om 08:05 uur gaat. We staan op voor een ritje gamma waar we Agnesplaten gaan halen. Als we terugkeren vraag ik of ik met mijn partner mee mag rijden en ze me op Venraij station kan droppen. Dat gaat ze niet meer redden dus ga ik via Boxmeer. Tijd en trein technisch maakt dit geen bal uit. 21 jaar geleden reisde ik dagelijks met de trein van Boxmeer naar Venlo. Destijds reed er maar 1 trein in het uur. Anno nu 2 in het uur. Ik check in met mijn pinpas, want mijn saldo op mijn ov-chipkaart is (weer) eens te laag. Ik neem plaats en ga rustig zitten. Ik maak wat online enquêtes en loop als we in Venlo arriveren in alle rust de trein uit. Dit moet ik wel doen, want er staan mensen te wachten die in stappen alsof hun leven ervan af hangt. Een paar oudere mensen geven aan; laat ons eerst uitstappen. Waarvan akte. Als eerste valt me het wachthokje op. Onveranderd sinds 2004. Hier heb ik regelmatig gezeten.  

 

We lopen onder de sporen door en ik wil een koffietje gaan halen bij de kiosk. Helaas is deze maar zeer beperkt aanwezig. Er wordt namelijk ‘grondig’ verbouwd op het gehele station. Hierdoor vergeet ik mijn koffietje en (vitamine)water. Deze behoren tot mijn standaarduitrusting als ik de stad op deze dag inloop. Maar het klopt vandaag sowieso niet. Ik ben in Venlo en niet in Nijmegen. Ik loop over het breedste zebrapad van Nederland de stad in. Mijn oog valt in de tussentijd op een paar discussiërende medemensen. Het zijn Polen en aanmerkelijk tegenpolen dit maak ik op uit het aantal keer curva dat over de straat wordt geslingerd. Ik loop niet de Parade op, maar paradeer linksaf. Om naar de nieuwe Maasboulevard te gaan. Een mooi stuk Venlo ik kan het niet anders bekennen. Ik verbaas me de eerste paar 100 meter al over hoeveel diverse personages ik tegen ben gekomen. Het is ongekend wat een ‘volk’ ik hier al zie. Fatbikes, rokende mensen. Het ruikt naar wiet en heb het idee dat sommige stoeptegels meer denkend vermogen hebben dan enkele personages.  

 

Ik sla rechtsaf de Maasboulevard op en ga de Only & Sons bezoeken. Omdat het recordstore day is, praat ik even in muziektaal. Dit is zeg maar de B-side van Jack & Jones. De kledingzaak waar ik een platonisch huwelijk mee heb. Ik had op de internetsite een mooi t-shirt gezien en ben vooral benieuwd naar de rest van de winkel. Mijn beoogde t-shirt vind ik er niet. Wel ontzettend veel oversized t-shirts met prints op de achterkant. Deze weiger ik te dragen. Oversized kleren heb ik in mijn leven al genoeg gedragen, daar waag ik me niet meer aan. Het voelt als een persoonlijke aanval dat deze dingen ineens ‘hip’ zijn. Of was ik gewoon trendsetter en mijn tijd 20 jaar geleden ver vooruit? Ik ga verder naar de mediamarkt en loop binnen. Ik kom 3 lps en 1 dvd tegen, maar dat is volgens mij de hele multimedia-afdeling anno 2026. Het is er verder heel leeg en de vriezers/koelkasten staan troosteloos tegen een afgrijselijke muur opgesteld. Dit is echt de meest sfeerloze winkel van heel Nederland. Om nog meer errors te krijgen je moet er aan de andere kant uit en komt dan in een parkeergarage uit. Als je oriëntatie niet bijster groot is, heb je hier een uitdaging. Wat een debiele bedoeling is dit. Ik loop verder naar de Jack & Jones, maar kan deze niet vinden. Ik weet dat er 2 vestigingen zijn, maar de eerste loop ik voorbij. Ik loop richting 2 gebrüder waarbij je in een straat komt waar het mensenvolk het predicaat ‘simpel’ graag uitbeeld. Hier loop ik JD Sports in. Op zoek naar een glimp van het fameuze en te übergeile uitshirt van Noord-Ierland. Het is er niet, wel jonger winkelpersoneel, waarvan je, je afvraagt of ze plezier hebben in hun werk. Echt ‘actief’ komen ze niet over in elk geval.  

 

Dat werkplezier vind ik aan de overkant wel. Bij de Jack & Jones. De jongen en het buitenlandse meisje (niet dat dit iets boeit natuurlijk) keuvelen gezellig over van alles en nog wat. Hier zie ik een paar mooie aanbiedingen liggen. Een trui en sweater in de maat xs en s. Samen voor €30,- Deze ga ik passen en meteen google ik in het pashokje waar vestiging 2 van Jack & Jones zit. Die is er niet meer. Ik moet het hiermee doen. Ze maken ruimschoots reclame voor 2de jeans 50% korting dus waag ik me aan de broeken. Hier kom ik een leuke groene broek tegen. Een cargo heet ie geloof ik. Daarnaast zie ik nog een leuke blauwe ‘stretch’ chino. Deze probeer ik in mijn maat te vinden. De vriendelijke, van oorsprong ik vermoed Turkse dame, helpt me uitstekend en pakt de broek uit. Ik ga hem passen. Terwijl ik sta te passen vraagt ze aan de andere kant van het doek of het de juiste maat is. Ik heb het niet in de gaten, maar antwoord na een paar tellen. Hij zit, zoals ik zou verwachten van jack en jones in 30/32 als gegoten. Ik geef ze af en ga afrekenen. Totaal kansloos voel ik me als ik ga afrekenen en op mijn telefoon aan het klootviolen ben. Dit om via de mail mijn account te ontdekken. Of ik er voordeel mee heb weet ik geen eens. Ik slaag er op tijd in, omdat ze 1 van de beveiligingen niet van de broek krijgt. Ze antwoord bevestigend als ik mijn kaart laat scannen en ik krijg er punten bij. Tevreden en al het aanwezige personeel groetende verlaat ik de jack & Jones. Die Venlo deal; Broek/trui of shirt/ sokken en/of boxer voor +- 100 % deal is er niet. Weer is het anders dan anders, maar dat is het vandaag sowieso al.  

 

Als ik terug de staat in loop zie ik dat de grote Jack & Jones weg is. Hier zit nu de rituals. Ik sla hier links af en richting mijn ‘bestemming’ Sounds. Hier zie ik links een gesloten galerij. Hier zat altijd boekhandel Koops. Waar die is gebleven vraag ik me af als ik richting parade stiefel. Ik hoor al muziek en de terrassen rondom zitten vol. Ik loop Sounds binnen en zie een van de (voormalige) personeelsleden bij de deur staan. Ik denk toch een soort van beveiliging. Hij keuvelt druk met ‘bekenden’ en ik ga rustig de lp's door scrollen. Ondertussen gaat Why Tony zich klaarmaken voor hen eerste set. Ik zoek voor deteammaat, maar kom zijn plaat niet tegen. Ik loop verder de zaak in en zoek wat rond in de aanbiedingen vinyl. Waar ik ook kijk ik mis de a t/m z rock/pop groep na de W. Alhtans de cds'. De lps zijn duidelijk aanwezig. Het kost wat moeite om boven te komen. Het is druk en mensen staan tevreden een biertje te drinken en te luisteren naar Why Tony. Als ‘Miep’ komt die de koelkast beheerst kan er nog meer gedronken worden geeft de omroeper aan. Er wordt veel geknuffeld en hoi gezegd als bekenden elkaar tegen komen. Mooi om te zien. Al helemaal als singer-song writer Peter Beecker binnenkomt een local hero. Al gaat hij overigens snel bij de buren zitten (het eetcafé grenzende aan Sounds) waar hij in zijn eentje aan een glas bier zit en zo oog houdt op Sounds.  

 

Zelf loop ik naar boven. Hier is men drukdoende om de bakken te vullen. Ik kom er weinig tegen en schrik vooral van de 2de hands prijzen. Mij niet gezien hier veel te kopen. Daar mijn energielevel te laag is, koop ik verder ook geen ‘lp’ binnenhoezen of schoonmaakspul. Die kan ik eigenlijk wel gebruiken. Dit doe ik nog wel een keer op een zaterdag of zondag bij Sounds of anders zal de Waaghals in Nijmegen die wel hebben. Als ik weer naar beneden loop, vraag ik aan de toonbank of er een plaatje is. Deze zou ik voor een teamgenoot meebrengen. De verkoper wijst me de plekken aan waar deze te vinden zouden zijn. Bij de band zelf niet en bij de aanbiedingen eveneens niet. Wel kom ik 2 live lps tegen en neem deze mee. Een is van Depeche Mode, de ander van Offspring. Waar ik ook zoek ik mis de gewone POP Rock A/Z cds. Of deze plaats hebben gemaakt voor alle RSD releases? Ik vermoed het wel. Ik vraag er niet meer naar en rond 13:15 uur loop ik naar buiten. Het afrekenen verliep ondanks de giga-drukte, soepel.  

 

Ik bedenk me dat ik dan mooi de trein van 13:30 uur kan pakken. Wel moet ik snel iets eten. Alleen is de enige optie vanaf hier, de stationskiosk. Hier loop ik naar toe. Niet voordat ik diverse vrijgezellenfeesten waarneem. Ik loop naar binnen, maar buiten puissant dure croissants zie ik alleen van die smerige kant-en-klare-sandwiches in plastic. Ik bestel een verse dat wel, gevulde koek en een vitamine water. Ik reken af bij de kassière zelf. De vitamine water blijkt, helaas, weer een suikerbom van jewelste. Normaliter zijn dit van die healthy pleasures. Zelf let ik altijd wat meer op mijn suikerinname, maar nu zie je. Op goed geluk en snel iets pakken is niet geweldig. Nou komt de volgende niet kloppende situatie. Ik loop weer onder het spoor door en zie alleen een trein naar Roermond vertrekken. De andere kant gaat naar Dordrecht. Wat is dit dan. De borden werken niet, dus ik ga op een ouderwets bord kijken bij de hoofdingang. De trein naar Mook-Molenhoek gaat vanaf spoor 1.  

 

Als ik in de trien zit eet ik rustig mijn gevulde koek op en drink mijn vitaminewater. In Boxmeer check ik uit en haal nog gauw even een klein broodje gezond. Na een paar happen moet ik bijna overgeven. Ik weet niet waarom en waarvan, maar het drankje lijkt helemaal verkeerd te zijn gevallen. Ik verdeel mijn spullen onhandig als ik ben van tas naar zak, naar bagagedrager en fiets in alle rust naar Oeffelt. Die rust zal weldra anders zijn want er blijven een neefje slapen. Maar toch dat sounds eveneens great... 

Reactie plaatsen

Reacties

Er zijn geen reacties geplaatst.