Oranje Leeuwinnen Utrecht

In de zomer gaan we traditioneel met onze neefjes en nichtjes op pad. Vaak in tweetallen en soms met drie. Onze oudste 2 zouden samen meegaan naar een wedstrijd van de Oranje Leeuwinnen. Dat ze wat geduld moesten hebben, maakte ze niets uit. Dat kon je ze wel uitleggen. Toen er data bekend werden en ja bij interlands van de oranje vrouwen duurt dit nou eenmaal wel langer, vroegen we of ze konden. Het paste en zo togen we op 7 maart naar Utrecht. De wedstrijd van onze eigen Leeuwinnen tegen Ierland stond op die datum gepland. Of hun geduld beloond werd?

We moeten er 15 jaar voor terug in de tijd. De laatste keer dat ik een wedstrijd van het Nederlands elftal bezocht heb is in 2010. Nederland – Finland in de Kuip. Samen met een neefje en de oom van een mijn partner gingen we naar deze wedstrijd. Ruud van Nistelrooij liep warm, Jari Litmanen zat 90 minuten lang op de bank bij Finland. Andere tijden. Toen was het damesvoetbal nog lang niet zo populair als nu. Vele meisjes zijn geïnspireerd door speelsters als Lieke Martens, Jack Groenen, Jill Roord. Nederland had een prachtige lichting, die nu in een soort van overgang zit. Het damesvoetbal wil, mede hierdoor, nog niet helemaal doorgroeien. Maar goed de oranje dames zijn populair. Speelsteden zijn niet meer de kleinere stadions van het land. Maar volwaardige stadions als Enschede, Groningen en in deze Utrecht.

Het is zaterdagmiddag als ik na een korte boodschap. Een ronde poetsen. Een 12 kilometer op de hometrainer ga douchen en naar huis ga. Mijn partner heeft de kinderen opgehaald. Als ik thuis aankom zwaaien ze vrolijk. Ze hebben er zin in, maar dat hadden ze een week eerder al laten weten. Ik ga even de consoles aanzetten en ze mogen kiezen wat ze gaan doen. Het wordt Handball 17. Na een portje PSG – FC Barcelona gaan we ons opmaken voor de rit naar Utrecht. In mijn hoofd zit dat de wedstrijd om 20:00 uur begint. Vraag me overigens niet waarom. De wedstrijd blijkt om 20:45 uur te beginnen. We maken een tussenstop en gaan frites eten bij onze favoriete fritestent in Beugen. Dat is van Ooijen. Hier kan het loeidruk zijn, maar we gokken erop dat er nog plek is.

Die plek is er meteen om de hoek. We gaan zitten en laten ons serveren. Ik bestel kipnuggets mee voor de vorm. Na een snelle goede service en heerlijke frietjes. Waarbij de kinderen echt ruim genoeg hebben. Doen we snel een plas en gaan naar Utrecht. De route verloopt zonder problemen. We hebben meteen een nieuwe naam voor onze nieuwe auto. "Elmobilerouge" zal vanaf nu veelvuldiger genoemd worden. Tijdens de rit is er rust en sereniteit. We rijden met hulp van google maps naar de parkeergarage. Hiervoor hebben we ’s ochtends nog een ticket besteld. Voor slechts €15,- staan we op 300 meter van het stadion blijkt als ik de looproute ga opzoeken via maps.

De laatste afslag duurt lang, maar we zijn ruim en ruim op tijd. We zoeken een fijne plek op en lopen naar het stadion. Ik zie welke kant we uit moeten en lopen richting een poort waar 6 in staat. We zitten namelijk bij de ingang van vakken 5 en 6. Het scannen van de kaartjes van de kinderen gaat goed en ze lopen door de poort naar binnen. Die van mij duurt en duurt en duurt en duurt. Het lampje knippert niet . De poort gaat niet open. De kinderen zijn al binnen. Er komt hulp van een medewerker van fc Utrecht. Hij stelt voor de belichting anders in te stellen. Waarom dat ineens nodig is? Geen idee, maar nu kunnen mijn partner en ik eveneens door poort.

We worden niet gefouilleerd al ga ik klaar staan om dit bij me te laten doen. We danken de medewerkers en zien dan een volgende uitdaging. Een trap, ter hoogte van 40 meter. Oei en dat nou mijn partner gisteren zich verstapte en mijn nichtje gevallen is op haar been. We nemen en hebben de tijd. Mochten mensen haast hebben? Ze kunnen langs ons op aan 2 zijdes voorbij. Fijne gedachte voor ons in elk geval. We lopen het stadion in, maar maken eerste een sanitaire stop. Wij, neefje en ik, bij de ‘jochies’, mijn partner en nichtje bij de dames. Dan zoeken we vak Q en gaan naar binnen. We kijken even goed en zien dan rij 34. De stoelnummers zorgen voor errors. 1,2,3,10,5,6,7. In Utrecht hebben ze grote hutseltruc toegepast. We gaan zitten op stel 3 tot en met 6. Waar 10 dus eveneens onder valt.

Er is vrolijke muziek, zoals op feestjes. Er ligt een vlag op een van onze stoelen. Mijn nichtje pakt er een. Zo hevig zwaaien als de mensen boven ons doen, doet ze niet. Het zijn (nogal) veel indrukken, maar die blik die op haar gezicht staat is voor ons voldoende. Hiervoor doe je het. Er komt langzaam aan meer publiek en dan gaan er grote rooksignalen af als de Oranje Leeuwinnen naar buiten komen. We herkennen er al een aantal. Hierna vraagt mijn nichtje waar Ierland is. Die staan op de andere helft warm te lopen. Ondertussen komen veel mensen het stadion in. Ze maken bijna allen de indruk in een onmogelijk doolhof te lopen. Ze weten niet waar ze moeten zijn. Sommigen zie je wel 3x voorbij komen. Niet vreemd, want mensen komen uit het hele land. Waarbij opvallend veel vrouwen en kinderen. Het is een echt familie-uitje.

Tijd voor een drankje nu we op onze plekken zitten. Ze mogen van ons een cola en dus loop ik met neefje naar de bar. Hier bestellen we 1 thee, 2 cola en een spa blauw. Kosten zijn ruim €23,- dit komt, omdat je €2,- statiegeld per beker betaald. De volgende keer betaal je die niet, mits je, je beker inlevert. Nichtje wordt ondertussen scherper en vraagt me wat het ‘zilveren kruis’ is. Er hangt namelijk een reclamebord van deze zorgverzekeraar. De speelsters gaan naar binnen en dan wordt het publiek nog even warm gedraaid alvorens de speelsters voor de volksliederen weer naar buiten komen. Rechts onder op onze tribune diverse Ierse fans. De rest van de tribune stroomt steeds voller en voller.

Bij het volkslied staan de meeste mensen. Bij het Ierse tonen ze respect. Hierna begint de wedstrijd welke ik bijzonder levendig vind. Het combinatie spel op het middenveld valt me in positieve zin op. Daarnaast de arbeid die geleverd wordt. Na 18 minuten kunnen we juichen als Lineth Beerensteyn scoort. De kinderen hebben hem ‘live’ gezien. Mijn partner gaat even later met mijn nichtje naar het toilet. Maar verslikt zich lelijk in het opstapje waar we zitten. We zitten namelijk direct ‘on seat’, al zou je langs onze buren op kunnen gaan als je officieel wilt lopen. Mijn nichtje doet dit in de rust een paar keer. Een teken dat ze zich op haar gemakt voelt en dat doet goed. Mijn partner wil zich vastgrijpen, maar gaat nog een paar treden naar beneden. Ik kan haar niet vast grijpen. Gelukkig loopt ze niks op, maar akelig ziet het er wel uit.

Hoewel het publiek een voorbeeld is qua gedrag. Echt dit is een verademing met een gemiddelde mannenwedstrijd. Al vind ik de man achter ons met zijn ‘wijffie’ nogal denigrerend tegen de dames. Verder niets dan lof over het publiek. Voor rust ligt de keepster van Ierland op de grond. Mijn nichtje snapt er niets van. “Daar is de bal toch helemaal niet? Wat kan ze dan hebben?” Tsja ik denk dat ze zich verstapt heeft, maar als ze dit in de 2^de helft herhaalt weet ik het zeker. Dit is puur om tactische redenen en dus een vorm van tijdrekken. In de rust blijven wij zitten, ik ga 10 minuten later wel drinken halen.

Vlak na rust komt Lize Kop wilder uit en raakt al dan niet een Ierse opponent. Gevolg penalty. Dit duurt echt megalang, maar de bal gaat erin. 1-1. Nederland moet alles op alles zetten en wisselt nog een keer of 3 tegelijk. Danielle van den Donk, Esmee Brugts (nichtjes favoriet) en Jackie Groenen komen erop. In een poging te gaan winnen. Vlak voor tijd uit een corner wordt het 2-1. Het stadion viert feest. In blessuretijd moet het dan nog 3-1 worden. De keepster van de Ieren is ver uit het doel, maar Groenen schiet tegen Beerensteijn op. Dit zorgt voor wat hoongelach.

Na afloop blijven we even wachten en zwaaien nog een 16 ex internationaals uit. Hieronder Lieke Martens en Sherida Spitse. We lopen via het toilet terug naar de auto. Weer die trappen af, de parkeerplaats op. Mijn bekers heb ik ingeleverd, Ik hoopte voor geld, maar ik krijg 4 Fc Utrecht muntjes retour. Hier kan ik niks mee, dus deze ga ik retourneren naar de fc alwaar ze €8,- op mijn rekening voor mogen zetten. Op hoop van zege, want anders slaan ze hier wel erg veel munt uit.

Voor de rij op de wc hoort mijn partner nog zeggen. We gaan nu plassen, je mag zo wel slapen in de auto, want we moeten nog ruim 2 uur rijden. Voor ons is het slechts 65 minuten. Het wegkomen gaat wonderbaarlijk vlug en na 12 minuten zijn we rijdende. De kinderen zijn rustig. Ze hebben net als ons een mooie avond gehad en zijn onder de indruk. Thuis gekomen leggen we ze in bed en gaan wij slapen. Het lange wachten werd nog met een late zege beloond…