Anders dan anders en toch leek het op een vorige editie. Dit jaar hadden mijn schoonouders namelijk een woning voor 15 personen gehuurd in de Ardennen met de mededeling. Degenen die zin hebben komen langs. Net een iets andere insteek dan, we gaan met z'n allen dan en dan. Minder verplichting wellicht meer rust. Voor mij werd het hetzelfde als vorig jaar. Het is de dag van football shirt friday, dus ik wil werken. Daarbij moet ik maandag werken. Koningsdag of niet. Ik had 'beloofd' te werken alovrens te invitatie kwam.. Het werd voor mij dus geen compleet weekend. Op zondagavond rijd ik terug. Net als mijn zwager die eveneens maandags moet werken.
Het is vrijdagmiddag en we vertrekken rond 13:30 uur. We zouden rond 16:45 uur arriveren in Awenne. Dat is 3 uur en een kwartier rijden, maar gezien de vrijdagmiddag vakantie drukte niet zo vreemd. Rond Venlo komen we voor het eerst vast te staan en horen dan van een gekantelde caravan op de A2. Helaas kwebbelt onze tomtom er doorheen. We worden via Genk omgeleid en komen door dorpen als Bilzen en Munsterbilzen. Het is een optocht Nederlandse auto's richting Ardennen door kleine dorpjes over slingerwegen en langs scholen die allemaal uit zijn. Althans voor degene die google maps volgen als een trouw FDJ-lid in de DDR. Kortom het schiet niet echt op. Rond Luik missen we een afslag, al kost dat geen tijd. We moeten nu een haar, maar dan ook echt, haarscherpe bocht nemen. We bellen dat we later zijn en gokken rond 17:30 uur bij het huis te zijn. Om 17:30 uur rijden we daadwerkelijk Awenne binnen. De kinderen, welke er allemaal al zijn, begroeten ons en begeleiden ons het huis mee in. Het is heerlijk oldschool. De televisie is niet groter dan het scherm van mijn telefoon. Er hangen overal draden door de lucht voor stroom. Tafelkleding en gordijnen zijn rechtstreeks uit de Kringloop. De tuin is 5 meter lang en op 2 meter na 1 meter breed. Kortom mooier wordt het niet.
Het is al etenstijd en de boodschappen zijn al gedaan. Beide zaken moei ik mee als het gewenst is. Deze ronde echter niet. Er wordt een lijstje gemaakt voor de frites en ze worden gehaald. Hier ga ik mietershard van genieten. Er gaat niets boven zo'n bakje Belgische frites compleet met slappe curry en Belgische mayo. Daarnaast bestel ik kipfingers, omdat ik die iemand hoor roepen. Daarbij, bi-snacksueel ben je of niet, een bamischijf. Bami's blijken ze niet te hebben en als vervanger krijg ik de meest getoetste snack van het land. De sitostick. Of de bestelling nou wel of niet compleet was, ik eet voor 1,5 persoon frites. Er blijft namelijk nogal wat over. De kinderen hebben het er niet zo op.
Na het eten gaan we wandelen. Zelf loop ik graag naar het plaatselijke voetbalveld. Op google maps al een pareltje. In real time een eindje lopen, maar de moeite. Fantastisch, ik kom nog net niet klaar. Wat een weelde is dit. Ik kan het niet laten even een sprongetje op te maken. We lopen of huppelen terug en gaan een aantal drankjes doen in de woonkamer. De koelkast lijkt koelen niet als hobby te hebben. De biertjes kunnen er net aan mee door. Na een aantal flessen bier gaan we naar bed. Ik had me verheugde me op Belgische exemplaren, maar er is een krat van huis aan datum meegenomen. Waar ik begrip voor heb. First things first.
De volgende ochtend wordt ik rond 08:00 uur wakker. Ik dommel nog wat weg als om 09:15 uur een neefje me wakker komt maken. Ik sta in alle rust op en kom overdreven amicaal de keuken binnen. Het plan is om na het ontbijt, wat gigantisch gedoe trouwens met zoveel mensen aan tafel, naar de dierentuin te gaan. Deze ligt in een ‘soep’ele omgeving. Althans dat doet Bouilon vermoeden. Het is een ritje van 3 kwartier waar we nog net niet onze onderkant van de auto aan gort rijden als we een overweg overgaan. Met 30 kilometer per uur is dat al te snel. We rijden over een slingerweg naar de dierentuin toe. Wat een locatie en prachtige plek is. We sjouwen ons een ongeluk bult op en af.
De kinderen mogen nog even de speeltuin in en we weten dat er in tussen nog 2 personen zijn gearriveerd bij het huisje. De achterdeur was volgens goed dorpsgebruik open gelaten. Er moeten nog boodschappen gedaan worden en dan mogen wij doen met ons oudste neefje. We rijden op de navigatie naar de kleinste supermarkt(Lidl) van Saint Hubert, maar ondanks dat het eenvoudig rechtsaf is worden we elders geleid. Hier missen we een afslag en we rijden 1,5 kilometer om. Dwars door het centrum, waar een prachtige kerk staat en nog over een rallyweg. Komen we er wel? Ja we komen er wel.
We zijn blij dat neefje er bij is, want we zijn ons muntje vergeten. We kunnen dus geen karretje pakken. Dit wordt hannesen en prutsen tegelijk in de winkel. Neefje pakt snel de stokbroden en een zak broodjes. Ik trek gauw een meegenomen tas open, maar die zit nog onder het bier. Wordt hem niet. De andere zak laden we vol, maar we kunnen niet alles meenemen. Mijn wens om Belgisch bier mee te nemen, glipt me door de vingers. Water nemen we 2 flessen mee, of dat genoeg is......
Deze avond gaan we eten van de schottelbraai en mag ik grillmeister spelen. Dat is niet tegen dovemans oren gezegd en vol enthousiasme schud ik de olie voor op het vuur en ontferm me over deze pan. Helaas ben ik een keer overmoedig met het openen van worstjes met een mes en snijdt gruwelijk hard in mijn vinger. Ik schreeuw het uit. Loop 3 kinderen omver en ga met mijn vinger onder de kraan. Er wordt een verbandje om heen geplakt en ik voel me misselijk worden. Damn, hier baal ik ontegenzettelijk van. Het doet niet alleen pijn, ik moet even mijn geliefde hobby naast me neer leggen. Hierna kan ik verder en mijn favoriete fotografe dit weekend, mijn oudste nichtje, legt me nog even vast tijdens het bakken van een paar goddelijk lekkere kipsjasliek. Hierna treedt de avond in een aantal gaan voetballen of skeeleren. Ik zelf ga even mediteren en daarna wandelen. Ik heb ergens vlak bij het dorp water gehoord en wil dit nu met eigen ogen gaan zien. Ik loop, klim op wat uitkijkposten, maar kom geen fatsoenlijk pad tegen bij het water. Enkel wat priveweggetjes. Toch waag ik het erop vlak voorbij het dorp als ik terugloop. Hier kom ik steeds dichter bij het water en loop nog langs een inham met Mariabeeld die eveneens tot de route naar Lourdes behoort. Zo zie je nog eens wat. Als ik terugkom wil een neefje nog wat voetballen. Dat vind ik prima, maar ik heb vooral behoefte aan een ijskoude fles bier. Die gaat er soepel in. De rest is spelletjes gaan doen en ik doe mee met Uno. Begrijpen doe ik het nog steeds niet overigens. Als de kinderen naar bed zijn gooien we nog wat flessen bier naar binnen en gaan redelijk op tijd naar bed. Het bier is overigens op. Hadden we maar een muntje voor de auto gehad....
Op zondag wordt ik om 08:05 wakker en blijf dat. We gaan ontbijten. Niet iedereen is even fit, dus we moeten geduld hebben, maar rond de middag rijden we naar Han-Sur-Lesse waar we een klimbos en grot gaan bezoeken. Met mijn partner haal ik tickets en we kunnen hierna naar binnen. 7 volwassenen 5 kinderen. De oudste is al 'volwassen' Hij gaat overigens wel 'gewoon' mee klimmen. De vrouw legt in het Nederlands de route uit en we volgen deze getrouw. We komen aan bij het klimbos waar een uitleg van 3 kwartier plaatsvind voor de klimmers. De man die dit doet, doet dit echt meesterlijk. Zelf neem ik plaats op het bankje in de zon en ben vooral totaal niet fit. Niet scherp, niet wakker. Ik had eerst beoogd mee te gaan klimmen, maar als ik die uitleg al zie wordt ik al moe. Dat had ik in deze toestand nooit onthouden. Lees wel, het is niet dat ik nog stomdronken ben, want van 5 of max 6 flessen bier, merk ik in de regel niet zo veel. De kinderen klimmen allen op hun niveau. Of het gaat ze makkelijk af, of het kost moeite, maar ze doen het wel en ze hebben heel veel plezier. De dag is nu al geslaagd te noemen. Zelf kom ik hoogstens een keer van de bank af en nog een keer. Want wie goed heeft opgelet leest dat we 2 tickets te kort komen voor de grot. Dus dat is 1,5 kilometer op en neer lopen voor 2 tickets. In het centrum kom ik aan bij Domaines des Grottes en ik laat de tickets zien en de vrouw reageert verbouwereerd, maar helpt me bekwaam.
We lopen terug en de rest is klaar met klimmen en zit aan en flesje spa met snoepje. Die fles spa gaat er in een tijd in, want in het klimbos was verder geen eet-of-drinkgelegenheid. Volgende uitdaging we hebben nog 5 minuten om de grot in te gaan. Anders moeten we een uur wachten en dan wordt het een krappe dag. We lopen de rij in. Ik laat alle 14 tickets scannen. We mogen nog naar binnen. Moeten een kwartier wachten alvorens een goed Nederlands sprekende vrouw ons van uitleg voorzit buiten en daarna in de grot. Deze is machtig mooi te noemen. De kinderen is het verder een beat en sommige zijn het snel moe. Maar ik kan hier echt van genieten. Er volgt nog een prachtige lichtshow en we bedanken de vrouw die het, het moet gezegd, goed wist te vertellen.
We lopen terug via de souvenirshop waar ik snel nog een paar biertjes insla en rijden terug naar het huisje. Hier gaan we snel koken, want het loopt al tegen half zes en ik wilde eigenlijk uiterlijk 18:00 uur terug rijden. Mijn zwager die met de motor eveneens naar huis gaat heeft hetzelfde gedachtengoed. Volledig tegen mijn regel is, eerst de rest dan ikzelf, bakken we eerst voor ons zelf. Als ik een heerlijke mozzarella / tomaat worst en malse unit kipfilet ter grote van een baksteen naar en wat paprika’s heb gehad besluit ik mijn spullen te pakken. Het kost me moeite te gaan, vermoeid en balende dat ik eerder weg moet. Al kan me de maandagochtendopruimstress (als we hadden gescrabbled had ik gewonnen hiermee) missen als kiespijn. In alle rust stap ik in. Ik ben zo moe dat ik even error krijg van maps en ik stop na 50 meter rijden. Maps blijkt gewoon te werken. De muziek een Memento Mori Live in Mexico schalt door de speakers.
Gefocust maar in alle rust rijd ik weg. Ik herken veel punten. Als eerste natuurlijk een nog mooier pareltje van een voetbalclub waar we al langs zijn gekomen. Daarna de weg naar Luik. In Luik heb ik nog de mogelijkheid om te tanken, maar gok er op. Er zit dadelijk nog wel iets naast de snelweg. Nou mooi niet en voor ik het weet ben ik in Nederland. Daar ik als een zondagsrijder in alle rust rijd, kan ik nog door tot Haps. Van 15 kilometer marge ga ik naar 45 kilometer marge. Toch besluit ik in Eijsden te stoppen. In de hoop dat daar de benzine prijze wellicht lager zijn. €2,58. Dat wordt hem niet wel loop ik even naar binnen voor een drankje. Ik pak een fantaatje uit de koeling en reken af bij een vriendelijke man. Eentje die hier over 10 jaar wellicht nog zal staan. Vriendelijk, kalm, rustig zijn werkdoende. Ik wens hem een fijne avond. Depeche Modes live album is af, ik zet een podcast van Gijp-Egmond-Kieft kaar om af te spelen en rijd in alle rust verder. Rond kwart over 9 ben ik in Haps. Een kwarter later dan gepladn, maar het interesseert me niet. Ik tank exact 26 liter en keerhuiswaarts. Het gras heeft water nodig, de koffer laad ik uit en ik ben blij dat ik zo na het zien van de samenvatting van Heracles – Volendam mijn ogen dicht mag maken. Geen wilde Koningsnacht na een weekendje in de Ardennen. Werken op Koningsdag of een weekendje in deze plaats, ik kan er zeker Awenne…..
Reactie plaatsen
Reacties