Oeffelts weekend 2026

Er zijn weekenden die je blokt in je agenda. Waarvan je weet, ik dien er te zijn als het kan. Het Oeffelts weekend is er daar zo eentje van. Er bestaat een mogelijkheid dat we op vakantie zijn, maar dit jaar niet. Wel is er tussendoor nog een feestje en hoe gaan wet het doen met Vaderdag? Soms maak je keuzes en soms pakken ze goed uit. In elk geval is het zo'n weekend waar ik als lid volle bak voor ga. Hoe het weekend er dit jaar uitzag?

De organisatie had een strak en in mijn ogen perfect plan voor ogen. De finale van de durpskwis op zaterdagavond, opdat die avond goed bezocht gaat worden. Op zondag de bierproeverij vanwege het succes van vorig jaar. Kom daar maar eens tussen. Dat het Nederlands elftal moest spelen, kwam geen eens zo verkeerd uit. Er wordt een scherm geregeld waarna de finale plaats kan vinden. Met een beetje geluk komt iedereen in het oranje en neemt men de kinderen mee. Als lid van de vereniging weet je, dit weekend moet je met z’n allen dragen.

Zaterdagochtend verzamelen we bij van Gelder. Wederom een hele belangrijke spil in dit weekend. Ik zet mijn fiets weg en loop de schuur binnen. Het is erg druk en ik kijk waar ik in stap of kan helpen. Samen met de prins en adjudant gaan we naar de caravanstalling en halen houten tafels en een 50tal stoelen op. Terug op het terrein sjouwen we met hekwerken en maak ik stoelen schoon. Er worden slingers opgehangen en tussendoor genieten we van een heerlijk worstenbroodje. Al zijn we vooral blij dat er flessen spa blauw en bekers komen.Het is warm en dorstig weer.

Tussendoor gaan we nog (extra) parasols ophalen bij het Gildeterrein. De Gilde de meest actieve vereniging van het dorp durf ik wel te stellen. Altijd in grote aantallen bij hen activiteiten en duidelijk zichtbaar. Hier zitten zoals afgesproken 2 man op ons te wachten. Dat we met 3 man komen en een busje met aanhanger vinden ze prachtig. Het is zo geregeld, want de parasols zijn niet zo heel groot. Deze klappen we uit en bevestigen we. 

Rond 12:00 uur loop ik naar huis. Thuis word er geklust. Een uit agnesplaten bestaande plafond en haakjes voor de handdoeken worden opgehangen. Laatstgenoemde klinkt simpel en sommige zullen vragen. Waarom doe je dat niet zelf? Nou boren door grote tegels waar enkel een diamantboor doorheen komt. Uit wetenschappelijk onderzoek komt naar voren, dat ik me daar persoonlijk maar beter niet aan kan wagen. We lunchen en als ze klaar zijn is het tijd om te gaan douchen en ons op te maken voor het feest wat ik heb. Met het voetbalteam gaan we naar het feest van onze leider op de schietclub. Het is er erg gezellig. We komen niets te kort en het voetbal wordt uitgezonden. Na de eerste helft voel ik me min of meer verplicht richting het terrein te gaan. Dat doe ik dan ook en loop aan. Mijn fiets staat nog altijd bij van Gelder. Een super aardige feestganger vraagt of ik in wil stappen en zo geschied. Ik stap in en hij brengt me vanaf de schietclub naar de molen. He is een oude schoolmaat van onze leider waar hij nog altijd contact mee houd. Dit vind ik mooie feitjes.

Aangekomen bij de molen verbaas ik me over de grote opkomst. Fantastisch. Ik wist niet welke dj we hadden, maar ken hem en weet die is geweldig. Hij draait een vette goaltune. Wel nodig door het grote aantal doelpunten. De durpskwis heb ik laten schieten vanwege een weekend weg, maar ik zie wel dat velen er op af zijn gekomen. Hierna zet de dj een paar gouden oude in en wellicht wat gedragen door mijn alcholinnname, ga ik helemaal uit mijn plaat. Al zou ik dit op spa rood net zo goed kunnen doen. Poco Loco is een van de songs die je al 22 jaar niet meer hebt gehoord, maar hier tijdens het Oeffelts weekend was hij er gewoon weer. Rond 00:00 uur vinden we het mooi geweest en gaan richting huis.

 De volgende ochtend zijn we om 09:30 uur weer op het terrein. De opkomst is nogal laag en hierdoor moet er best wel wat gebeuren. Het is Vaderdag en die wil ik eveneens niet laten schieten. Het jaarlijkse gedoe met springkussens brengt ons dit jaar een anticlimax. Ligt hij in één keer op de goede plek. Is het water geregeld, blaast hij niet op. Ik ontdek waarom, er zit nog een rits open aan de onderkant… Kortom je kunt met een turbokanon er lucht in blazen, maar door deze opening komt er niet veel binnen. Hierna toog ik naar de Spar toe voor een giga bestelling. Het duurt 10 minuten voor we wegkomen, omdat de automaat niet start als je de rem intrapt. Als we binnen lopen met ons lijstje klinkt het “had maar gebeld, dan had ik het klaargezet”…. Onze Spar ten voeten uit. De bloemen voor de Oeffheld worden als vanzelfsprekend mee gegeven. Als we wegrijden kunnen we weer terug. Ik word gebeld voor wc-papier. Geen probleem we zijn nog onderweg draaien we om en halen dit eveneens op.

Hierna ga ik naar huis en even langs Vaders voor Vaderdag. Als lid van de vereniging weet je dat je een keer mee moet helpen in het weekend. Zelf had ik aangegeven, liever niet de eerste shift op zaterdag. De rest maakt me niet uit. Het wordt het kassahokje. Ik vind het helemaal prima. Tussen 13:00 en 16:00 uur zal ik glazen en munten verkopen. Dat het buiten kapotheet is deert ons niet. Sterker nog. Met de deur open. Een ruime opening aan de voorzijde en de mogelijkheid een ventilator te installeren is het wellicht een van de koelste plekjes van Oeffelt. De mensen met airco in huis even buiten beschouwing gelaten. Ik ben op tijd en we hebben lol. We kijken naar de zangeres van een van de bands, of beter naar haar voorgevel, die er mag zijn. Zoals we sowieso veel lol hebben en elkaar voor de gek houden. Vorig jaar kon ik dit beamen, omdat ik zo zat als een prei aan het opruimen was. Er wordt nog een pareltje van opmerking gemaakt over een typische dame. Die meid is zo’n asfaltplakker. Daarna komt een jongen uit het dorp met een schitterend t-shirt aan. Ik ben bourgondisch gespierd. Mijn dag kan niet meer stuk.

Het eerste uur hebben we het rustig. Wel komt een te gaaf persoon van de eetwagen 3 glazen kopen. Een half uur later komt hij er 2 hiervan inleveren. We hebben geen idee wat hij wil. Wat ons vooral opvalt is vrolijkheid van de mensen die een zonnebril krijgen. Ze vinden het geweldig dat we dit geven. De volgende uren verlopen net wat te rustig al blijft er wel continue aanloop naar het terrein. We genieten overigens wel van de zangers en de relaxte sfeer. Al is je druk maken met dit weer net zo verstandig als met de klassieker met een Feyenoord shirt over het Leidsche plein paraderen. Een man is zo druk aan het ouwehoeren dat hij zijn muntjes vergeet en velen komen terug, omdat je zonder glas niet kunt proeven. Dus kopen ze het (proef) glas wat een prachtig aandenken is. Vanuit het kassahokje zien we, we vermoeden een vader en dochter echt genieten met een glas bier en de muziek. Hier genieten wij dan weer van.

Om 16:00 uur leggen we een paar klasbakken die ons opvolgen uit hoe eea werkt en gaan zelf wat proeven. Ik pak vooral de lichtere varianten. De Molen kon niet draaien vanwege de warmte, maar is te bezoeken. Velen maken daar gebruik van. Tussendoor haal ik nog een prima frietje bij de Smulwagen. Die had het wellicht eveneens wat drukker willen hebben, maar als ik zie hoeveel kinderen met nachos over het terrein lopen. Doet me denken dat hij dit heel slim heeft meegenomen. Ik probeer van alles en geniet niet alleen van het bier, maar de bedrevenheid waarmee de brouwers hun bieren aanprijzen. Uiteraard was ik begonnen met de Oeffelse Weizen de Vooruitgang. Getapt door onze Sint Agatahse vrienden die weer kwamen helpen.

Rond 18:45 uur beginnen we met opruimen, hetgeen een behoorlijk karwei is. Het is warm, de meesten hebben wat gedronken. Maar we zijn vooral met weinig en dat maakt het er niet makkelijker op. Om niet in de weg te lopen en/of iets te kunnen doen ga ik dranghekken sjouwen achter de molen. De laadschop van, van Gelder is hier eveneens en samen ruimen we hier op. Ik loop mijn schoenen nog helemaal vies als het wtaer uit het luchtkussen wordt gelaten. Hierna rijd ik nog een keer mee naar de caravanstalling en laad de waren mee af. Rond 21:15 uur lijkt alles klaar, of staat aanhangen pik klaar en kunnen we naar van Gelder. Daar waar we begonnen eindigen we. De meest olijke frietbakker van het land van Cuijk is er bij en zorgt er voor dat we niets te kort komen inclusief zijn goddelijke bamischijven. Er is een tap, waar we nog een laatste pilsje uit tappen en rond 22:30 uur fiets ik naar huis, uiteraard wordt er gegrapt over de fiets, maar nu weet ik wel waar deze is. Het was weer een mooi weekend van voor en door Oeffelt!