Het afgelopen jaar had ik mijn partner een uitje naar Heerenveen cadeau willen doen. We zijn allebei redelijk tot groot schaatsliefhebber en kijken veel wedstrijden. Er kwam wat tussen, waardoor onze weekenden nagenoeg volzaten. Dit jaar was dat eveneens het geval dat onze weekenden nogal wat (carnavals)activiteiten hadden, maar zagen we op een dag dat het O(lympisch) K(walficatie) T(oernooi) 2de kerstdag zou beginnen. We hielden de agenda op deze dag leeg en besloten hiernaar toe te gaan. Een hele bijzondere wedstrijd, want deze wordt slechts 1x in de 4 jaar verreden. Overbodig te melden, maar er doen natuurlijk alleen Nederlanders mee om zich te kwalificeren voor het grote einddoel de Olympische Spelen.
Het tickets bestellen verloopt soepel en op 16 december ontvang ik onze tickets digitaal. Op de dag zelf rijden we om 12:00 uur aan, om zeker op tijd te zijn. We gaan er vanuit dat het dan rustiger onderweg is. In de ochtend krijg ik nog een heldere ingeving. Zouden we een parkeerticket nodig hebben? Van de vorige ronde kan ik me dit niet (meer) herinneren. Ik ga kijken of ik nog wat kan regelen. P2 is uitverkocht en de pop-up werk niet. Wat nu? Ik zie dat je verderop wel kunt parkeren. Of in de buurt van, maar ja mag dat zo maar overal? We rijden op goed geluk naar het stadion en zien wel.
's Ochtends heb ik nog broodjes gemaakt, welke we bij aankomst zullen eten. We rijden in alle rust weg en gooien de auto in Haps nog even vol met benzine. Dit doen we zodat we niet halverwege de snelweg af moeten. Het is onderweg tot en met Arnhem redelijk druk. Vooral het aantal witte kentekens van onze Oosterburen valt hierbij erg op. Of ze uit verveling naar de IKEA of woonboulevard willen. Of zo maar komen rijden op de snelweg? Het is wat lastig vragen met gesloten ramen en als je elkander passeert met een kilometer of 100 op de teller. We zullen er niet achter komen.
De route verloopt soepel al is het wat drukker wanneer we Heerenveen binnen rijden. We zien bordjes P7 en P6. We rijden P6 op achter een auto aan. Een man met een hesje verteld ons dat het uitverkocht is. Ja en nu? Nou is zijn antwoord vrij snel, rijd maar door naar mijn collega. We doen dit op goed geluk, maar hebben niet het idee dat we hier weggestuurd worden. De uiterst vriendelijke dame heeft een groen kaartje wat we voor de ruit kunnen leggen. Voor € 7,50 staan we op het industrieterrein vlakbij de Batavus fabriek. We weten rustig ons broodje op. Stappe nuit en volgen de menigte richting Thialf. We komen langs P5, P4, P3 en zien nog wat slimme bedrijven die voor €5,- 20 auto's kwijtkunnen. 20*€5 *5 dagen= € 500,- extra in het laatje. De parkeerplaats zelf bij het Thialf is amper gevuld en we zien gelijk een mooie boog van het OKT. Waar Kleintje Pils is? Geen idee, we hadden wel verwacht door deze muzikanten welkom geheten te worden.
De rij buiten is mooi verdeeld en onze tickets worden snel gescand. Je zou gefouilleerd kunnen worden, maar dat gebeurt niet. Eenmaal in Thialf kan de jas los, want het is er zeer aangenaam. Zeker in vergelijking met de Oostelijke wind die buiten waait. We willen wat drinken halen, maar komen er gelukkig tijdig achter dat munten nodig zijn. Ik ga munten halen, want we willen wel wat drinken. We vallen nog niet achterover, want een munt doet doodleuk € 4,25, wat hard richting de 10 gulden per stuk gaat. We lopen rustig om de baan heen met ons colaatje en een uiterst vriendelijke vrouw staat bij de deur voor het plekje van ons naar de tribune. We zitten 4 rijen van de baan af en zitten bij de trap. Kortom als we eruit hoeven, hoeven we niet tegen 22 man te zeggen. Sorry, mag ik er langs, dank je wel. In het midden van de baan valt de studio van Studio Sport op. Hier zit Henry Schut samen met Erben Wennemars en Ireen Wüst in het midden van de zaal en ondanks de herrie van het stadion voeren zij gesprekken alsof ze in de douchecabine van een spookhuis zitten.
De dj zorgt er met zijn plaatjes voor dat de sfeer erin zit. De presentator van Thialf interviewt wat mensen en de sfeer is goed. Wij zitten prima tussen vele Friese mensen. Dit is op zich niet zo verwonderlijk, want voor hen is het vlak in de buurt. Wij hebben daarentegen bijna 2 uur in de auto gezeten. We beginnen met de 1000 meter voor vrouwen, waar Jutta Leerdam een van de favorieten is. Vanaf onze plek zien we de starter gedecideerd starten. Mooi om dit te volgen. Go to the start. Ready. Go. De rit van Jutta verloopt met een valse start, maar daarna gaat het er op. Alleen dan gebeurt wat je niet hoop.t De grote favoriete blijft niet staan, maar goed hard onderuit en haar Olympische droom spat uiteen op de met reclamedoeken bedekte stro, balen natuurlijk. Weg Olympische droom. Ze komt hierna, met het gezicht van een kind dat als laatste zojuist in een lege snoeppot heeft gegrepen, langs gegleden, maar krijgt applaus. Als Femke Kok even later op het ijs staat, weet je daar kon een goede tijd aan komen. Die komt er en ze is de snelste. Suzanne Schulting rijdt eveneens een goede tijd en is door het dolle heen als ze weet dat ze 2de is. Ze vliegt voor ons goed in beeld, de studio in van Studio Sport en knuffelt (schoonvader) Erben Wennemars plat. Mooi om te zien. Dit is topsport, verdriet en vreugde het ligt maar binnen luttele tellen.
Na de 1000 meter kijken we snel even op de telefoon wat de gevolgen zijn voor Jutta. Het zou kunnen dat ze nog mee mag, maar dan moet haar 500 meter een paar dagen later goed zijn. De dj zet een paar carnavalskrakers erin. Van voor naar achter, van links naar rechts. We drinken rustig een colaatje en ik maak een sanitaire stop. Hier een prachtig moment. 2 bekenden komen elkaar tegen. 'Hey Douwe, hoef jij niet op het ijs te staan? Nee antwoord de bekende. Vanochtend al op het ijs gestaan. Ras Friesen dus. We missen overigens nog steeds de blaaskapel, maar wellicht dat de Kerst maaltijd van de vrouw belangrijker is dan het OKT. Al durf ik me dat in het schaats gekke Friesland echt af te vragen.
Hierna is het tijd voor de 5 kilometer van de mannen. We beginnen met persoonlijke records. Goed voor de deelnemers en mooi om te zien dat sommige over 4 jaar wellicht namen zijn waar we het over gaan hebben. Stijn van den Bunt rijdt een machtig goede tijd. Hij is superblij en het stadion veert op en is razend enthousiast. Patrick Roest zakt min of meer door het ijs en rijd een belabberde rit. Hij blijft publiekslieveling en krijgt applaus. Voor hem geen Olympische Spelen op de 5 kilometer dat weten we nu al. We gaan in de dweilpauze even een frietje halen. Deze doet 1,5 munt en is gevuld met zout en paprikapoeder voor 3 personen. De portie is overigens behoorlijk royaal en je kunt er naar hartenlust saus bij doen. De frites smaakt echter goed, dus ja hij is duur, maar in verhouding. We denken er maar niet te veel over na.
We gaan terug naar onze plekken. Kaartjes hoeft de steward, of beter gastvrouw niet meer te zien. Vanaf mijn plek geniet ik nog van een van de hoofdrolspelers deze dag. Dat is de cameraman in het midden van de baan. Het is genot om hem af en toe te zien springen om de camera naar beneden te trekken. De rest van de week hoeft hij niet meer naar de sportschool, want hij is voor 10 man tegelijk bezig. Wat een energie, maar het moet goed zijn wat hij doet. Dit komt live op de tv. Terwijl ik me dit bedenk, draait hij maar weer een rondje. Springt en tilt boven zijn macht het voorwerp weer naar beneden.
Ondanks nog een paar grootmachten. Chris Huizinga en Marcel Bosker, blijft van den Bunt de beste tijd behouden. Jorrit Bergsma, een generatiegenoot doet nog mee, maar komt wat tekort. Na afloop verlaten we onze plaatsen. Ik maak ons laatste muntje nog op en we gaan richting de auto. De richting is niet zo lastig, want we volgen blind de rest. We weten dat we tot aan P6 een eindje moeten lopen. Het is druk, maar niet chaotisch. Als we in zijn gestapt hoeven we het grasveldje maar af en mogen meteen ritsen. 2de Kerstdag is de mensheid toch wat relaxter. Alhoewel een paar parkeerplaatsen ervoor is een kleine Peugeot 107 tegen een Mercedes aangereden. Er wordt druk gefotografeerd door hen beiden. Google Maps wil ons nog over het industrieterrein sturen, maar dit zou nog geen minuut hebben gescheeld. Als we de snelweg op kunnen draaien, zijn we eigenlijk meteen snelweg. Thuis zetten we de verwarming aan en de airfryer om nog wat snacks te verorberen. Het was weer een zeer geslaagd uitje.
Reactie plaatsen
Reacties