Teamfeest

Het concept is niet zo heel moeilijk, het belang ervan echter niet uit te drukken in waarde. Het seizoen sluit je als team af met een teamfeest. Of je nou een bowlingteam bent. Een kaartclubje, een groepje fervent backgammon spelers, een padelteam, een wandelvereniging of zoals in ons geval een 35+ voetbal elftal. Aan het einde van het seizoen of vlak hierna, kom je nog een keer bij elkaar. Er is ruimte om even lekker bij te kletsen. Eventueel afscheid te nemen van stoppende teamgenoten annex leden en ruimte om stil te staan bij het jaar of seizoen dat was. Ingrediënten zijn eenvoudiger dan een gemiddelde tafel in groep 4 opsommen. Vaak is het organiseren van een bbq, genoeg drank en een locatie al voldoende. Dan kun je de avond nog invullen zoals je wilt. Een springkussen of levend tafelvoetbalspel huren om het leuker maken. Een goochelaar of striptease act. Het kan, maar het hoeft niet.

Door de jaren heen hebben we talrijke feestavonden gehad. Sommige waren met recht onvergetelijk. Mijn eerste teamfeesten waren al in de jeugd. Avonden waarop je voor het eerst dronken werd. Dit ondanks dat de leiders de boel in de gaten hielden. Het laatste jaar als junior hielden we de feestavond bij ons. Met veel bier en een bbq werd het licht toen we naar bed gingen. 05:30 gingen de laatste waaronder de mede organisator naar huis. Toen kon dat nog, ging dat nog en deed je het gewoon. De dag erop sliep je tot een uur of 12 en had je nergens last van. Dat is nu wel anders. Hier zou ik lichamelijk en geestelijk 2 weken van moeten herstellen.

In mijn tijd als selectiespeler hadden we een compleet weekend weg, geen teamfeest(en) meer. Ja we hadden het geluk om als krenten in de pap 2 bruiloften en een 50 jarig feest van onze trainer mee te mogen maken. In mijn laatste selectie jaar speelde ik al in het 3de en had daar weer een teamfeest. Ditmaal bij 2 teamgenoten achter het huis. Partytenten, bbq en volle koelkasten. Bij mijn overstap naar Zwaluw 5 kregen teamfeesten een legendarische status. Eigenlijk altijd bij onze teamgenoot de viking en de invulling was divers. Compleet met woordjes en stukjes. Zelf ben ik iemand die graag in de pen klimt en dan een stukje bijdraagt. Over het seizoen, voorvallen of teamgenoten. Meestal met mijn eigen humor annex woordspelingen als 'extra' ingrediënt.

2014 was hierin wellicht het absolute hoogtepunt. Een avond compleet met een optreden van local heroes Peer/Geer. Een sponsor die wederom een royale bijdrage deed. Vaste supporters die waren uitgenodigd en dan Nederland-Spanje op groot scherm 5-1. Er werd een Tim Hendriks bokaal in het leven geroepen. De sportman werd bekend gemaakt. Onze leider deed een stukje en ik deed een klein woordje. Daarnaast had een teamgenoot mijn wedstrijdverslagen in boekvorm uitgebracht. Wat een feest die dag. De jaren erop waren eveneens avonden om naar toe te leven, zo mooi. Maar vooral belangrijk voor de saamhorigheid in de groep. Dit kun je niet direct meten op welke wijze dan ook. We deden nog wel meer dingen samen. Werden uitgenodigd om voetbal te komen kijken en hadden in november wegens een voetbalvrije zondag, een keer een bockbieravond op zaterdagavond. Machtig gewoon en dat buiten de feestavond of beter teamfeest om. De bbq werd nog eens gewijzigd in een friteskar en de schietclub was eveneens een paar keer plaats van locatie. Hierbij konden we schieten. Dus toch een activiteit.

Bij mijn overstap naar Zwaluw 3 was het teamfeest helaas geen standaard ritueel meer. De reden? Eerst corona, maar later wie neemt initiatief? Dat heb ik zelf maar een eerste keer gedaan en vanaf toen staat het weer gewoon op de kaart. Wat bemoedigende appjes van teamgenoten zorgden ervoor dat de trekker overgehaald kon worden. De eerste keer was meteen housewarming voor het team. Al is bijna niemand binnen geweest. Wat totaal niet belangrijk is, want het ging om het teamfeest. De laatste jaren hebben we weer diverse feesten gehad. Bij mensen thuis of op de schietclub. Dit jaar was een andere teamgenoot de grote inspirator. Met nog altijd de ingrediënten zoals we, ze kennen. Je zoekt een datum, middels een datumprikker op de app. Kijkt wanneer de meeste kunnen en prikt hem dan vast. Vraagt naar eventuele dieetwensen if drankeenden. Tussendoor komt nog even de mooie mededeling dat onze sponsor even een bijdrage heeft gedaan. Dank je wel daarvoor namens het hele team.

Dit jaar heb ik zelf niet meegeholpen, maar heeft een teamgenoot nagenoeg alles geregeld. Daarbij zijn kosten nog moeite gespaard gezien het vlees en de drank van verscheidene plekken afkomstig zijn. Als lief/leef potbeheerder draag ik een klein steentje bij en dat is een bloemetje voor de gastheer/vrouw. Verder zijn het standaardrituelen. BBQ, Bier en locatie. Onze leider doet een woordje, uit het hoofd zoals al jaren. Het is een gave als je dat kunt. Daarbij heeft hij wat bijzondere trofeeën'. Voor de topscoorder heeft hij toepasselijk prosecoos en voor degene met de beste mop van het seizoen een bokaaltje. Ik neem deze dankbaar in ontvangst. Het is meteen de bokaal voor de 16 slechtste moppen van het seizoen....

Tussen de bbq spiezen/varkenhaasjes en goddelijke sales door is het tijd voor de sportman van het jaar. Voorheen wilden we nog wel eens stemmen. Deze maal waren er lootjes die we konden trekken. De sportman van vorig seizoen trok het lot en dat werd een teamgenoot die ik zelf op papier zou hebben gezet. Zo iemand die er altijd is. Zich opoffert voor het team en iemand die bereid is een extra stapje te doen. Als we op zondag klaar zijn met voetballen kan er even overlap zitten tussen de start van de kantinedienst, waar dan handjes tekort zijn. Hij ziet het niet alleen, maar doet er wat meer door te helpen. Anderen zien het wellicht ook, maar doen er niks mee. Zo iemand heb je graag in je team. Daarbij heeft hij dit jaar op donderdagavond bijgedragen aan een activiteit en was zijn bijdrage er op het veld eveneens. Kortom met recht een sportman.

Zelf heb ik mijn schort bij en help met bakken. Vorig jaar riep ik van tevoren hard dat ik zou meehelpen, maar hebben 2 andere teamgenoten ons verwend. Ik zou wel willen helpen, maar toen ik ze bezig zag dacht ik nog, hier wil ik niet eens tussen komen. Zo mooi om te zien hoe ze het samen deden en plezier maakten. Ook dat is een teamfeest. Dit jaar ben ik net als het gaspitje in de bbq in mijn element.

Zelf heb ik nog een woordje gedaan. Traditioneel, maar dit jaar met een iets andere insteek. Het feit dat we op onze leeftijd nog met zoveel plezier wekelijks, meermaals bij een komen. We merken het op zondagochtend op het veld eveneens. We zijn in deze competitie tot elkaar overgeleverd en maken het beste ervan. Natuurlijk sommige zijn nog net zo fanatiek als 25 jaar terug, maar er is veel meer respect dan in de lagere elftallen was. Je hebt elkaar als tegenstanders nodig om op zondag te kunnen acteren.

Na de bbq kan ik zelf over op het bier en geniet onder het genot van steenkoude pilseners van een mooie avond. Anekdotes en diverse verhalen volgen. De eerste helft Noorwegen - Engeland kijk ik met een fles Radler ter grote van een vat in handen. Tevreden fiets ik tegen 00:00 uur naar huis. Nog met de gedachte de 2de helft van Engeland - Noorwegen te gaan kijken. Forget it. Ik ben moe en voldaan en zelfs het WK-voetbal kan me nu niet meer bekoren. Het was weer zo'n avond......