Dit jaar deed een van mijn nichtjes mee aan de eindmusical van de basisschool. De naam luid meesterwerk. Een symbolische naam, want voor schoolverlaters is dit meestal het eindstuk en een mooi eindstuk heet een meesterwerk. Nichtje deed overigens vorig jaar al mee. Net als ons oudste neefje welke toen de school verliet. Echter is het in een gemiddelde broeikas zomerdag aangenamer vertoeven dan in de gymzaal van basisschool Sint Jozef in Holthees. Vandaar dat publiek enkel in de middag welkom was. Helaas heb ik dus een jaar moeten 'missen', want ik had het leuk gevonden ze beide in 'actie' te zien. Dit jaar konden we wel weer gewoon gaan. Al kon ik kiezen tussen deze musical en een presentatie van prof-scheidsrechter Jannick van der Laan in een kasteel in Heijen. Verschil moet er zijn. Keuzes moeten gemaakt worden.
Het vergt wat haast om voor 19:00 uur in Holthees te zijn. We bestellen frites en gaan direct na het eten naar Holthees. We halen 'oma' op en rijden naar de school. Parkeren doen we aan het andere eind van het dorp, want er is heel wat veranderd. Waar het voorheen een groot kaal schoolplein was. Is het nu groen en zijn er maar 10 parkeerplaatsen meer. Anders dan andere jaren heten de leerlingen ons nu niet met een blaadje welkom. Sterker nog ik geef al aan dat het niet klopt, waar moeten we naar toe? We lopen verder over het schoolplein tussen een hoop planten en de fraai gedecoreerde fietsenstalling.
Als we bij de deur van de ingang van de school komen staat nichtje daar te stralen in een prachtige zwarte jurk. Ze is wat verlegen, maar je merkt dat ze het leuk vind dat we er zijn. Achter ons horen we ineens 'hoi oma' neefje komt met een vriendje en vriendinnetje aangefietst. Hij is op een leeftijd dat hij apart gaat van de rest van de familie. Erg leuk dat hij vanavond komt kijken hoe zijn zusje het gaat doen. We geven nichtje een knuffel, wensen haar succes en lopen het schoolgebouw in.
We wachten in het gangetje van heerlijk nostalgisch aandoende schoolgebouwtje. Even later mogen we de zaal in. De leerlingen heten ons vriendelijk welkom. Als we zitten klinkt er een herhaalde toon. Het is het intro muziekje van de musical. Ik stoor me mateloos aan een van de lampen aan het plafond. Die doet het niet, waar ik erg onrustig van wordt. Na de introductie van de lerares begint de musical genaamd Meesterwerk. Nichtje staat gelijk op de bühne en is Mona Lisa. Na de voice over is zij de eerste stem. Ze spreekt zachtjes teder en wat lieflijk. Precies zoals ik haar ken. Als we samen bijvoorbeeld een kleurplaat tekenen of ze me gewoon iets wil vertellen.
Ze komt daarna weer het podium in haar voetbalshirt welke we vorig jaar hebben gegeven. Die van de oranje dames haar naam en leeftijd erop. Ze speelt nu een dievegge. Er komen liedjes en vooral een nummer op waterval van K3 "meesterwerk' is een feest der (h)erkenning. Natuurlijk kan het ene kind beter zingen dan het andere. Zoals het ene een rechtere lijn kan trekken dan een andere. Wat deert het. Op een moment mogen we gaan staan. Hier ben ik het niet mee eens, want we hebben tenslotte een zitplaats. De reden dat we mogen staan is vanwege de aanwezigheid van Hans Klok in deze musical omgeturnd tot Hans Klokhuijs.
Hans Klokhuijs is een van der personages, zoals er meerdere grappige personages te zien zijn. Neem de pinkladies, de suppoosten en de directeur van het museum. Er staat namelijk een schilderij de achtwacht die beveiligd word, maar wat doet iedereen in het museum na sluitingstijd? Het verhaal loopt mooi, sommige leerlingen hebben, noodgedwongen, meerdere rolletjes en komen op diverse wijze naar voren. Natuurlijk er word ooit een microfoon te laat doorgegeven en soms is iemand even de tekst kwijt. Het hoort erbij net als een muziekje wat langer op zich laat wachten. Maar aan alles merk je dat de leerlingen stuk voor stuk veelvuldig en goed geoefend hebben.
Als Hans Klokhuijs mag gaan toveren tovert hij een glimlach op vele gezichten. Bij de vraag of iedereen wil gaan staan, gaat iedereen staan. Bij de vraag of iedereen wil gaan zwaaien, zwaait iedereen. Vervolgens zegt hij; het heeft niks met de truck te maken, maar ziet er vooral leuk uit......
Op een gegeven moment wordt het schilderij onthuld, maar blijkt het weg. Mijn nichtje speelt een van de dieven, maar ze heeft het niet gestolen? Volgende verdachte is de suppoost, maar ook die heeft het niet gestolen blijkt later wie dan wel? Het blijft een ingewikkeld mysterie. Zelfs een mummie heeft de oplossing niet. Wat blijkt? Het schilderij staat andersom en is dus gewoon nog in het museum. De 8achtwacht is symbolisch. Er is 8 jaar aan gewerkt en erop afgebeeld staan de 4 groep 8'ters die de school gaan verlaten.
We klappen voor alle leerlingen en de 4 schoolverlaters zingen nog een nummer. Alle leerlingen die mee hebben gedaan worden nog een keer benoemd. Dit vind ik persoonlijk heel goed, want een musical doe je met z'n allen. Nichtje komt naar voren, maar loopt snel terug. Deze spotlights hoeven niet direct van haar. Ook het jongste kind van groep zes hoeft niet perse in de spotlights. De schoolverlaters hebben nog mooie woorden voord de juffen en overhandigen. Eigenlijk super symbolisch middels een schilderij.
Niet dat ik het saai vond, maar ik ben blij dat we uit de gymzaal mogen want we krijgen het gevoel in een sauna te zitten. Als we naar het schoolplein lopen staat er drinken en chips klaar op diverse tafels. Neefje groet ons nog hartelijk en we drinken nog rustig een drankje. Ik complimenteer mijn nichtje met haar rol, zoals vele ouders/bekenden hen kroost dankbaar zijn. Ze vraagt ook of we haar shirt hadden gezien. Mijn andere nichtjes zijn druk met snoepen en chips eten. Beiden zijn in ruime mate aanwezig . Neefje is vooral druk met zijn vriendinnetje in de weer, maar we krijgen nog een box als we naar huis gaan. De nichtjes knuffelen we. We zien ze vlug weer. Volgend jaar mag de zmiddeelste van de 3 nichtjes meedoen Dan hebben we gewoon 2 musical sterren in de familie. Als het even kan zijn we er weer bij. Benieuwd naar een volgende meesterwerk.
Reactie plaatsen
Reacties