Het moment waar velen naar uitkijken in het dorp. 4x een uitverkocht gemeenschapshuis en diverse artiesten. Zang, dans, sketch, buuts, playback, alles zit erin. Een paar weken voor de carnaval komt het beste van het dorp weer bij elkaar. Dat is al jaren zo en zal hopelijk nog jaren blijven. Wat is dat toch die pronkzitting in ons dorp? Hoe het dit jaar weer was en of ik er zelf nog bijdrage in heb gehad?
Vanaf de week na de kermis zijn we er al mee bezig. Djoekbos verzameld en bereiden ons al voor op de pronkzitting. Hij lijkt nog ver, maar schijn bedriegt. We hebben wat namen en nummers op papier. Tijdens deze periode krijg ik een nieuwe beste vriend. Simba die ook wel Timba wordt genoemd. Hij is 2 weken lang mijn beste vriend. Er is een random filmpje gemaakt tijdens een van deze avonden en als je die ziet, dan weet je waarom. Na afloop van het Prinsenbal weten we dat een lid van onze groep niet meer zal doen. Zij is Prinses en mag en moet vooral gaan genieten. Voor ons het credo om wat bekenden te zoeken en vragen. Daarna volgt het 'echte ‘oefenen. De lijst met nummers is af en we gaan het weer proberen. Met diverse en zeer gemêleerde personen. Daarna zullen 2 weekenden lang weer 800 personen komen kijken en hopelijk weer met een gigantische glimlach op het gelaat de zaal verlaten.
Vrijdag 23 januari is de eerste avond van de zittingen. De Prins en zijn adjudant openen het bal. Omdat het een nieuwe traditie is sinds Prins Mathijs en als ze nog wat leuks of juist mega slechts hebben. Ze hebben de zaal op hun hand. Ze beginnen met een prachtig nummer, waarbij zelfspot zeker niet ontbeert. Dat er geen operasterren aan hen verloren zijn gegaan is duidelijk, maar dat het leuk in elkaar is gezet eveneens. Geweldig gedaan en de opening is al een succes.
Dan de dansgarde. Van klein en jong van stuk, naar middelmatig van grote en stuk. Van groot van stuk, maar wat zijn het er veel. Er wordt al gezegd. Moeten het niet 4 groepen worden? Het zou zo maar kunnen, maar met zo weinig podiumvrees en zo goed al gaan staan, tot een dansje extra zetten en dan zo perfect. Hier mag je als begeleiding, vereniging maar gewoonweg als heel dorp trots op zijn. Wie daarnaast trots mogen zijn. Is de vriendengroep Gekke Toei. Door de liedjesavond te winnen. Door ene mooi nummer te schrijven. Door goed te zingen.
Goed zingen dat kunnen er in Oeffelt meer en het is tijd voor de NVKN. Zo'n groep die al zo lang mee doet, min of meer het DNA van de pronkzitting is. Nu wat eerder in het programma, omdat dit voor het programma belangrijk is. Wat volgt is applaus en een sfeer die ingezet wordt. Een sfeer die hierna niet meer losgelaten gaat worden. Het is dan tijd voor de eerste buut. Ja, het is voor die persoon wellicht wat vroeg, maar anderzijds. De zaal is in een bepaalde sfeer. En ook al is het voor Wout pas het 2de jaar. Zo goed als ie vorig jaar was. Wellicht door het Keizerslijke bloed wat in hem stroomt, of omdat het een natuurtalent is. Hij gaat er staan en neemt de zaal mee als Theo van de plantsoendienst. Ja toch? Laat dat vraagteken maar weg, in het zo moeilijke 2de jaar laat hij zien, wat iedereen al wist. Oeffelt heeft tal van goede buutredeners. Wout is de volgende in dat rijtje.
Waar het voorheen wel eens na de pauze plaatsvond, was het dit jaar iets eerder, maar wat zal het. Een pronkzittting is niets zonder (show)dans. Aan de Leemkleppertjes wel besteed. Zelf muziek uitkiezen, door een (ervaren) dj in elkaar laten mixen en gaan. Zo mooi, zo goed, foutloos. Heerlijk, de handen kunnen weer op elkaar, waarna achter het gordijn de buutton verschijnt. Het is beurt aan een buutreedstner Jawel, na 8 jaar weer een vrouw op het toneel en een debutant. De reden is zo mooi. Ik vind die pronkzitting zo gaaf, ik zou wel eens in de ton willen staan. Regelen we dat zei een deelnemer van het eerste uur. 3 kwart van de zaal zou het niet eens durven, maar dan gewoon doen. En hoe. De zaal meenemen en een ijzersterk verhaal vertellen. Buuttalent te over en dit smaakt naar meer voor. Voor haarzelf en voor het publiek.
De gordijnen gaan dicht en dan weer openen. Een nieuw doek, waarna muziek klinkt en een hoop dieren op podium. Dit moet de Djoekboks zijn. Het begint met tunes van the Lion King, inclusief Simba, op het podium. Het ene na het andere nummer komt voorbij. Zelf sta ik solo op het podium. Met het saaiste nummer wat ik ooit zal uitvoeren. Dat staat vast. Ja ik zou dolgraag Joy Division of beter Ian Curtis imiteren met Transmission, maar dat is niets voor een pronkzitting. Dat nummer is niet saai, maar te grijs of eerder zwart. Ik sta er als ex-Prins in de persoon van Prince. Purple Rain is geen sfeermaker. Toch zingt de zaal ineens mee. Het doet me goed. Daarna volgen tal van nummers. Verrassingen. Vaders, zoonlief, een collega uit Boxmeer, vrienden die je niet verwacht, maar ze staan er toch echt. Daarbij mag het aan geen enkel detail ontbreken qua outfits. De Djoekbos eindigt met het nummer Handjes van Lamme Frans. Ik mag in de huid kruipen van deze Brabantse carnavalszanger. Een nummer wat mij erg lag, laten vele horen. Maar het gaat niet om om de hele Djoekboks draaide weer. Ik was slechts een onderdeel van de van de 18.
Het is pauze, er zijn worstenbroodjes. Worstenbroodjes horen bij de (Brabantse)carnaval als Theo bij Thea als de maan bij de zon en muesli bij yoghurt. Even bijkomen of in het geval van jonge vriendengroepen. Munten bijhalen om dadelijk weer pitchers bier te kunnen bestellen. Ondertussen zijn de toneelmeesters druk. Ze zijn dit jaar met 2 vaste mannen, waar je gerust je breekbare porseleinen vaas uit 1850 aan kunt overhandigen en met 2 man die als vliegende keeps fungeren en in het 2de weekend meehelpen. Zo loopt er nog iemand meer rond die de buuts begeleid. Daarbij zijn de presentatoren op elkaar ingespeeld alsof ze wekelijks deze avond houden en komt er, als de vaste grimeuze ziek, is hulp. De pronkzitting is op het podium groot, maar aan de achterkant wellicht even groot of nog groter. Licht en geluid, het programma samenstellen. Aanwijzingen geven. Details, die bijna niemand ziet, maar je als artiest wat mee kunt en wellicht moet. Iedereen helpt elkaar.
Het doek gaat open. Doe maar zegt het publiek en zo maar komt te voorschijn. De winnaars van de playback show op de liedjesavond spelen nummers als feest der herkenning. Hierna komt de buutton naar voren. Na een sabbatical staat Boyd er weer en vooral zoals hij er staat. Dat doet zo goed. Strooiend met grappen, alsof hij ze zo in zijn broekzak heeft zitten. Met speels gemak en overtuiging. Zoals een bezoeker in de zaal een glas bier uitdrinkt. Een avond moet genoeg muziek hebben en de NVKN heeft natuurlijk een groot repertoire aan nummers. Nummers die je in vervoering brengen of je laten bewegen. Klappen dansen, het dak er af doen vliegen. Zo is de 2de set, waarna het podium maar weer eens verbouwd wordt.
Roy en Bert zijn traditioneel het stuk waar een ieder de stoel nog een voorzet. Het gelaat nog eens extra focust op wat komen gaat. Dit jaar voldoen ze weer aan de verwachtingen. Mario in zijn kapperszaak en Samantha met haar hele familie en vaders en kinderen. De zaal gaat stuk. Het is weer genieten in optima forma. Nog even spelen de Borrelnootjes een paar nummers. Zij die er 4x zijn. Zij die zorgen voor een vrolijke noot en een fysiek 'versnaperingentjes'. Genieten doen we vaak van deze rasmuzikanten. Iedere alaaf en buutenmars opnieuw. Over de monitoren, zo mooi, zo naadloos, zo perfect.
Als het doek opengaat, staat daar de Djoekboks weer klaar. Klaar om weer nummers en diverse gecombineerde nummers uit te spugen en de zaal nogmaals in vervoering te brengen. Zelf doe ik mee aan een nummer wat ik al een jaar of 5 op de shortlist heb staan. The Bad Touch, nou of het zo'n slechte aanraking is geworden weet ik niet. Het was wel het laatste nummer wat danstechnisch klaar was. Hierna even omkleden en de overige opvangen of aansturen. Mijn inbreng is dit jaar wat meer op de achtergrond en dat is gezien mijn fysieke ongemakken her en der helemaal niet erg. Nou goed, nog één keer dan. In Fc Volendam shirt en dan zingen en springen. De tent moet op zijn kop! Het slot is voor 2 jongeren. NVKN had een nummer niet gedaan en die kwam nu. Kuulse Jong is een klassieker verworden. Die zelfs zo hoog in de ranking staat dat hij gewoon geïmiteerd gaat worden. Een eerbetoon aan NVKN.
De Prins en hofhouding lopen naar voren. De polonaise gaat ingezet worden en nagenoeg iedere avond doet de hele zaal mee. Wat een feest is dit. Als het Oeffeltse volkslied wordt gespeeld door de Borrelnootjes zit de avond er weer op. Met kippenvel sta ik weer tussen in de zaal met de artiesten, de bezoekers. Waarna we afbreken onze spullen opruimen, afbreken en ons klaar maken voor een volgende ronde. Wanneer je mensen tegen komt die naar huis gaan. Zie je een lach, je krijgt een compliment. Zelf pak je, je eerste biertjes van de avond. De klok slaat 00:45 uur aan. Het is weer mooi geweest.
Pronkzitting je hebt jezelf weer bewezen samen met 799 heb ik maar wat van je genoten.
Reactie plaatsen
Reacties