Prinsenbal 2025

De dag waarvan we wisten dat ie zo komen. De dag van ons aftreden als hofhouding. 15 november 2025 was de datum van het Prinsenbal. Het hele dorp was al weken bezig met de prangende vraag, wie zou er Prins Tim gaan opvolgen? Gezien de verdeeldheid in de stemmen bij de Spar was er geen eenduidig antwoord. In vergelijk met vorig jaar toen er een duidelijkere top 3 was. Zelf trok ik tussendoor nog 2x het pak aan. Voor een tweetal felicitatie filmpjes en met mijn nieuwe beste vriend. Wat heb ik genoten en wat zou ik het pak nog graag een aantal keer aan doen, maar ja Prins ben je maar 1x en voor 1 jaar. En in dat jaar hebben we alles eruit gehaald wat er in zat. En toen was het ineens alweer 15 november 2025…..

Nog een keer verzamelden we met onze hofhouding. Zelf had ik in de ochtend nog wat lekkernijen gehaald voor het ‘laatste’ prinselijke avondmaal. Daarnaast konden de traditionele Franziskaners eveneens niet ontbreken en deze kocht ik royaal in en legde deze koud. De dag zelf is grijs en grauw en zo voel ik me dan ook de hele dag. Als de avond aanbreekt zijn we al gedoucht, opdat we meteen door kunnen na het eten. Dit bestaat overigens uit piepers uit de oven, met kruiden eroverheen. 4 soorten vleesjes. Varkenshaas medaillon champignon, mini biefstukjes, procureursteak en wat mini kipsaté stokjes. Als groente een stoplicht paprika een rode ui en kastanjechampignons. Compleet met mijn eigen gemaakte whiskeysaus. Als onze hofdame en adjudant binnenkomen hebben ze eerst nog een heerlijke verrassing en lief kaartje als bedankje voor ons. Geweldig leuk, ondanks dat het niet had gehoeven, wordt zeer gewaardeerd. Wat hebben ze veel voor ons gedaan en er voor gezorgd dat we konden stralen.  

Als we klaar zijn met eten gaan we langzaamaan richting Kleppenburg. Nog een keer zwaai ik vrolijk met mijn scepter in het rond over straat en we verzamelen achter het podium voor de jaarlijkse uitleg. Daarna ga ik nog een keer als laatste in de rij de polonaise in. Dit gevoel is magisch en met geen pen te beschrijven. Ondanks dat het nog niet zo druk in, zet ik de polonaise in zoals je van een Prins mag verwachten. Na een paar nummers van de hofkapel, wat leuk hen weer te horen spelen, komt er een tonprater in de vorm van Brandon Smeets. Hij is weer steengoed en zet een raadsdame met 2 pleerollen voor schut. Daarna mag ik naar boven komen vanwege de inclusiviteit. Het is geweldig om even hier te staan en ik heb er lol in. Timmchen is mijn nieuwe naam. Mijn partner mag eveneens naar voren komen. Dat we even door de mangel worden gehaald heerlijk toch? Ik mag 3x voordragen, ik kan niet lezen! Ik kan niet lezen. Dit zorgt voor gelach in de zaal. Na nog een paar truckjes en grappen vertrekt de komiek en gaan we ons opmaken voor ons aftreden.

Nog een keer lopen we naar boven. Ik doe nog een keer mijn verhaal over herinneringen en de carnaval.  Bedankt alles en iedereen die daar aan bij heeft gedragen en dat zijn verdomd veel mensen. Nog steeds vol glorie en vuur alsof ik net uitgekomen ben. Terwijl je weet, het is voorbij, het is klaar en iedereen is vooral wachtende op mijn opvolger. We maken een sprong in de Leemkuul. Zo slecht als ie carnavalsdinsdag was, zo goed is ie nu. De ex-prinsen komen hierna met het fc Volendam clublied naar voren en ik zing het clublied luidkeels mee. We krijgen de vraag of we toe willen treden tot de ex-prinsen club. Ze staan ons op te wachten in voetbalshirts en hebben een scooter bij. Mocht ik al ergens een seconde twijfelen, dan is die meteen weggenomen. We stappen op de scooter en gaan de zaal uit. Dit was Prins Tim, die vanaf nu ex-Prins Tim is. Na een groepsfoto kleden we ons om en gaan ons opmaken voor het uitkomen van de nieuwe prins. Ik doe mijn raadspak weer aan en mis mijn scepter vooral. Met mijn adjudant kom ik nog een keer op, om het gordijn open te doen voor het filmpje gebaseerd op lang leve de liefde. Zelf heb ik nog een kleine bijdrage geleverd. Door op de filmdag geluidsman te spelen en later toen het stuk klaar was de voice over te zijn.

Op het moment suprême wordt het spannend, wie zou er naar voren komen? Het is.......Prins Vincent! Heel gaaf om hem als opvolger te maken verwelkomen. Vol enthousiasme komt hij uit, maar dan.... Hij valt vooraf het podium af. Ik sta in de zaal en houd mijn hart vast. Laat dit niet waar zijn, dit ging hard. Hij krabbelt op, iemand geeft zijn steek aan en hij loopt terug het podium op en gaat verder waar hij mee bezig was. Ongelooflijk wat hier zo snel gebeurde en hoe ook. Maar wonder boven wonder, hij is er, op wat blauwe plekken na, ongeschonden vanaf gekomen. Zelf kom ik even later het podium op, om in de cirkel te staan om de Prins heen. Mijn vermoeden van adjudant en hofdame klopt. Hierna mag ik nog even de champagne voor ze inschenken. Zijn proclamatie met een lijfspreuk met zelfspot gaat er in als gesneden koek. We kunnen in Oeffelt weer carnaval gaan vieren met een hele leuke nieuwe hofhouding.

Wie op een avond als deze eveneens weer helemaal er klaar voor zijn, dat is onze dansgarde. Zij mogen voor het eerst een speciaal voor den nieuwe Prins hun nieuwe dans laten zien. Wanneer we onder staan, zoals afgesproken. Komt mijn partner naar me toe. “We moeten naar Sint Agatha!” Ik zeg, we kijken eerst even de dans af. Hierna spoeden we ons de zaal uit. Mijn sleutel ben ik voor de 384ste keer vergeten dus die wordt even snel geleend. Dat levert hierna nog wat gedoe op. Wel vreemd is dat je man, die op het werk 2 key-user is, geen sleutel bij heeft. Hij wordt afgegeven aan het eerste beste raadslid die we tegen komen. Hij is daarna compleet vergeten dat hij de sleutel heeft ontvangen. Hierdoor is dit even geen sleutel naar succes.  

Onze buurvrouw kan rijden en zo gaan we naar Sint Agatha om het Prinsenpaar van de Ulewappers te fêteren. De prins en prinses van dit jaar stonden vorig jaar, nog net niet als eerste aan het podium toen we uitkwamen en zodoende gaan wij snel die kant uit. Waarom we via de rijtjes rijden? We weten het inclusief de bestuurster niet, maar wat maakt het uit. We zijn er snel. Ik haal snel 10 munten en we gaan in de rij staan en op de foto met de kersverse hoogheden en feliciteren ze. Hier is het hen eveneens zo gegund. Tussendoor spreekt de ene na de ander me aan. Waar een avondje vrijwilliger zijn wel niet goed voor is. Jij stond straks nog als Prins in Oeffelt? Ja beantwoord ik, maar leg uit waarom we er zijn. Na in een moordend tempo een paar bier te hebben gedronken gaan de lampen aan. We hebben nog wat heerlijke broodjes gekregen, die we niet mochten weigeren. Ondanks dat die mijn inziens vooral voor de bezoekers van en leden van de Ulewappers dienen te zijn.

We stappen de auto weer in terug naar de Kleppenburg, waar het inmiddels al leger is, maar waar we weten, we gaan zo naar de Prins toe. De voorzitter zegt nog, dit zijn voor jou eveneens herinneringen. Waarvan akte. Het is heerlijk druk bij de Prins en we drinken nog een paar flessen bier en spreken diverse mensen. Rond 03:10 gaan we naar huis en 03:18 uur liggen we in bed. De volgende ochtend staat om 08:00 uur de wekker om te gaan vlaggen bij het voetballen. Daar hebben we uiteraard wel gewoon mieters veel zin in. Dan snel omkleden en naar het jeugdprinsenbal.

De reis naar de Reek verloopt soepel, de punten zijn binnen en met een heerlijk broodje bal achter de kiezen gaan we naar het jeugdprinsenbal. De hofhouding ziet er nog goed uit en heeft er zin in. Dit is wel eens anders, dat ze een minder geïnteresseerde indruk maken. Dit komt, omdat ze op de brugklas zitten en alles anders is. Ik spreek jeugdprins Hayke nog kort, hij heeft er zin in. Hij zit op de middelbare school waar hij hopelijk een hoop lol heeft. Dit in tegenstelling tot zijn Prins, die het als de meest verschrikkelijke periode in zijn leven zag. Hopelijk mag hij net als met zijn jeugdprinsenschap hier verhalen maken. Wanneer ze gaan aftreden en het uitkleden begint bedenk ik me, dit is het laatste stukje wat nog van ons Prinsenjaar over is. Als dat verdwijnt is het helemaal weg. Weer mag ik het gordijnen openen en gaat de film starten.

De spanning is daarna gigantisch en we gaan op een rustige plek staan bij het uitkomen van. En jawel, je gunt het alle kinderen en ouders, maar wat is het bijzonder van dat juist van onze adjudant een nichtje en de dochter van onze hofdame en dus stiefdochter van onze adjudant naar vorenkomen als prinses en hofdame. Helemaal gaaf. Zoals alles zes kids stralen van geluk. We zetten de polonaise mee in en moeten dan nog wat geduld hebben. Het lichaam en geest zijn op, maar we mogen nog op de (groeps)foto. Al jaren pakken we dit moment, omdat er dan zoveel zijn. Als dat klaar is gaan we voldaan naar huis toe. Het was een prachtig weekend met 2 schitterende Prinsenparen. Het Leemkuul alaaf zal als vanouds blijven klinken. Vanuit mijn rol als raadslid en natuurlijk ex-Prins zal ik er alles aan doen, om er voor hen allen weer een onvergetelijk tijd van te maken. Leemkuul Alaaf!